Ismael Serrano

Ismael Serrano, geboren op 9 maart 1974 in de Madrileense wijk Vallecas, is een van de belangrijkste Spaanse singer-songwriters van zijn generatie. Na een studie natuurkunde aan de Complutense-Universiteit Madrid richtte hij zich op muziek en begon hij begin jaren 1990 op te treden in cafés in de stad. In 1997 tekende hij bij Polygram (nu Universal) en bracht hij zijn debuutalbum *Atrapados en Azul* uit, waarvan de nummers „Papá cuéntame otra vez" en „Amo tanto la vida" uitgroeiden tot hymnes voor een hele generatie in Spanje en Latijns-Amerika. Voor het album werd hij bij de SGAE-muziekprijzen genomineerd als Beste nieuwkomer. Serrano heeft inmiddels meer dan 11 studioalbums uitgebracht, waaronder *La traición de Wendy* (2002), *Naves ardiendo más allá de Orión* (2005) en zijn 13e studioalbum *La Llamada* (Sony Music), waarin Latijns-Amerikaanse klanken van trova en bachata tot candombe samenkomen. Zijn werk leverde hem een Latin Grammy-nominatie op (2001, Beste sounddesign), evenals een Goya-nominatie voor Beste originele nummer. Artistiek beïnvloed door Joaquín Sabina, Joan Manuel Serrat en de Cubaanse trovador Silvio Rodríguez, combineert hij maatschappijkritische teksten met poëtische diepgang. Zijn podiumoptredens – vaak met alleen gitaar en stem – hebben een theatraal karakter en brachten hem onlangs naar Londen, Dublin, Berlijn, Brussel en Buenos Aires.