House of Katmandu: dat gekke huis in Magaluf

Al vanaf de buitenkant zet het House of Katmandu de gebruikelijke orde op zijn kop. Het scheve en omgekeerd lijkende gebouw hoort bij het Katmandu Park in Magaluf – en is veel meer dan alleen een bijzondere fotolocatie. Achter de gevel begint een parcours vol illusies, mechanische installaties, interactieve spelletjes en geënsceneerde fantasiewerelden.

Daarbij wordt het verhaal van de avonturier Kilgore Goode ruimtelijk in scène gezet. Spiegels, licht, beweging en geluiden veranderen voortdurend je beleving; sommige dingen bekijk je gewoon, andere worden geactiveerd door ze aan te raken of mee te doen. Vooral gezinnen en bezoekers die van optische illusies en speelse decors houden, vinden hier een lekker onconventioneel tegenwicht voor de stranden en historische bezienswaardigheden van Mallorca.

Belangrijk voor je planning is het onderscheid met Katmandu Park: het House of Katmandu is de centrale, op zichzelf staande attractie daarvan, maar is niet hetzelfde als het hele pretpark. Bij het park horen nog meer attracties, zoals een golfbaan, speelplaatsen, laseruitdagingen en bioscopen met bewegende stoelen. Als je speciaal voor het House komt, moet je er daarom op letten welke diensten bij de gekozen toegangskaart zijn inbegrepen.

Wat er te zien is

Het huis op zijn kop

Het eerste effect treedt al voor de ingang op. Het gebouw lijkt uit balans te zijn geraakt: architectonische elementen staan in onverwachte hoeken, en de hele gevel wekt de indruk alsof het huis is verdraaid of ondersteboven is gezet. Dit motief is niet zomaar decoratie, maar de opmaat naar het fictieve verhaal. In de verhaalswereld van het park zijn het huis, Kilgore Goode en de yeti Boro door de kracht van de zogenaamde Desirata uit hun normale gang van zaken gerukt en door tijd en fantasie geslingerd.

Binnen gaat dit spel met oriëntatie gewoon door. Je legt de route te voet af en komt langs een reeks heel verschillende scènes. Mechanische apparaten, bewegende elementen en levensgrote spelletjes staan naast licht- en geluidsinstallaties. In tegenstelling tot bij een attractie bepaalt hier geen wagentje je blik: je beweegt zelf door het gebouw, stopt bij interactieve stations en beleeft de effecten vanuit wisselende perspectieven.

Het ijzige spiegellabyrint

In het spiegellabyrint wordt een kort pad een optische puzzel. Weerspiegelingen vermenigvuldigen doorgangen en figuren, terwijl de ijzige inrichting de ruimte afzet tegen de zomerse buitenwereld van Magaluf. De aantrekkingskracht zit hem niet zozeer in het ingewikkeld zoeken naar de weg, maar meer in de onzekerheid welke doorgang echt is en welke alleen maar gespiegeld lijkt. Vooral groepen en gezinnen beleven dezelfde ruimte op verschillende manieren, omdat mensen zich schijnbaar op meerdere plekken tegelijk bevinden. Als je rustig loopt en niet alleen naar de uitgang zoekt, ontdek je meer van de spiegelbeelden, de ruimtelijke verdubbelingen en de bewust aangebrachte verwarringen.

De draaiende regenboogtunnel

De regenboogtunnel is zo’n doorgang waar je ogen een beweging waarnemen die je lichaam niet op dezelfde manier kan volgen. De kleurrijke omgeving draait rond, terwijl je er gewoon doorheen loopt. Daardoor kan zelfs een rechte stap ineens onzeker aanvoelen. Het is een simpele, maar effectieve zintuiglijke illusie – en een goed voorbeeld van hoe je het gebouw niet alleen bekijkt, maar ook fysiek ervaart.

Als je gevoelig bent voor draaiende beelden, kun je dit stukje beter rustig en zonder haast doen. De exploitant beschrijft het parcours als een ervaring met een lage intensiteit, maar visuele beweging kan per persoon heel verschillend worden ervaren.

Het betoverde muziekbos

In het muzikale bos verandert het publiek van toeschouwer in medespeler. Het nagebouwde boslandschap reageert interactief en moet door de acties van de bezoekers tot leven worden gewekt. Geluiden, fantasiefiguren en mechanische elementen vullen elkaar aan. Vooral kinderen snappen meestal snel dat hier gewoon langslopen minder leuk is dan zelf op ontdekking gaan.

Het Muziekbos staat ook voor de vriendelijkere kant van de geschiedenis van het huis. Tussen spiegeltrucs, scheve perspectieven en verrassende ontmoetingen ontstaat een sprookjesachtige scène die niet afhankelijk is van schrikmomenten. Als je de stations bewust activeert en andere groepen wat ruimte geeft, merk je de individuele reacties beter op.

De haaienscène

Een van die bewust overdreven avontuurlijke momenten is de ontmoeting met een haai. Die hoort thuis in de wereld van levensgrote illusies en speelt in op het idee dat je aan een aanval moet ontsnappen. Realisme is hier niet het doel; het gaat om het perspectief en de enscenering. De scène past bij het personage Kilgore Goode, wiens zoektocht naar een legendarische rode diamant het verhalende kader van het huis vormt. Het parcours rijgt daarom niet zomaar willekeurige effecten aan elkaar, maar presenteert ze als etappes van een fantastische expeditie, waarbij gevaren en ontdekkingen voortdurend groter lijken dan het leven zelf.

De ijsgrot van Boros

Aan het einde van de reis wacht Boro de Grote op je. De Yeti verschijnt in een ijskoude grot en vormt het hoogtepunt van de Himalaya-fantasie. Na de optische illusies en interactieve spelletjes krijgt het verhaal zo een zichtbare tegenhanger – groot, vreemd en bewust theatraal. De ontmoeting is bedoeld voor een breed publiek en wordt door de exploitant aangemerkt als een attractie met een lage intensiteit voor alle leeftijdsgroepen. Toch kunnen de ijskoude grot en de ontmoeting met de Yeti Boro op heel kleine of snel schrikachtige kinderen een grotere indruk maken dan de ruimtes daarvoor.

Het bezoek

De rondleiding door het huis

De ingang markeert de overgang van het lichte vakantiethema van Magaluf naar een volledig geënsceneerde binnenwereld. Daarna volg je het parcours te voet door de verschillende ruimtes. Omdat het spiegellabyrint, de regenboogtunnel, het muziekbos en de yeti-grot verschillende zintuigen prikkelen, is het de moeite waard om niet alleen maar de groep voor je uit te volgen. Veel effecten komen pas echt tot hun recht als je de interactieve ervaringen en levensgrote spelletjes daadwerkelijk uitprobeert.

Het House of Katmandu heeft geen voorschriften qua lengte of lengte en wordt officieel beschreven als geschikt voor alle leeftijdsgroepen en met een lage intensiteit. Dat betekent echter niet dat elke ruimte stil of prikkelarm is. Draaiende beelden, spiegelingen, geluiden en verrassende figuren horen nadrukkelijk bij de beleving. Gezinnen kunnen de rondleiding prima samen doen, maar moeten bij gevoelige kinderen niet te veel vaart maken.

Hoe lang duurt het en een bezoek aan het park

Voor het huis alleen is er geen betrouwbare, vaste rondleidingstijd aangegeven. De aanbevolen tijd van vier tot zes uur geldt voor het hele Katmandu Park met al zijn extra attracties, niet alleen voor het huis. Als je naast de rondleiding ook de 4D-ervaringen, het interactieve theater, de golfbanen of de speelzones wilt bezoeken, moet je dus een groter deel van de dag inplannen.

Als je het museum doelgericht wilt bezoeken, hangt de benodigde tijd vooral af van hoe uitgebreid je de interactieve stations gebruikt en of er groepen bij bepaalde zalen blijven hangen. Een rustige rondleiding is meestal de moeite waard dan er snel doorheen te lopen, want de mooiste momenten beleef je als je zelf meedoet. Ook de toegangsopties zijn het overwegen waard: niet elk aanbod hoeft alleen op het House te betrekking te hebben, en uitgebreidere parkpassen kunnen meerdere attracties combineren.

Rustigere bezoekuren

’s Ochtends en laat in de middag is de kans op een rustiger rondje groter dan tijdens de drukkere uren daartussenin. Dat is vooral fijn in het Spiegel-doolhof en in het Muziekbos, waar wat afstand tot de volgende groep de beleving van de installaties nog beter maakt. Als je vooral foto’s wilt maken en de ruimtes in alle rust wilt bekijken, kun je daarom beter een moment aan het begin of einde van de dag kiezen.

Van juni tot augustus is het dagelijks en ook op feestdagen geopend van 10:05 uur tot minimaal 21:00 uur. Van maart tot mei en in september en oktober begint het bezoek eveneens dagelijks en op feestdagen om 10:05 uur; het is dan geopend tot minimaal 17:00 uur. Er wordt entreegeld gevraagd, maar er is geen vaste prijs bekend. Aangezien de openingstijden en ticketregels per seizoen kunnen verschillen, is het raadzaam om de actuele voorwaarden te checken voordat je vertrekt.

Routebeschrijving en parkeren

Vanaf de luchthaven van Palma

De route over de weg van de luchthaven van Palma naar Magaluf is 28 kilometer lang; de rit duurt ongeveer 26 minuten. Vanaf het vliegveld ga je eerst de Ma-20 op en daarna via de Ma-1 in zuidwestelijke richting. Deze route geldt tot aan Magaluf. Binnen de badplaats rijd je verder naar het Katmandu Park aan de Avenida Pedro Vaquer Ramis, waar het House of Katmandu ligt.

De route is makkelijker dan de speelse architectuur op de bestemming doet vermoeden: Het grootste deel loopt over de hoofdwegen rond Palma en daarna over de Ma-1. Voor het laatste stuk moet je de navigatie instellen op het park en niet alleen op Magaluf in het algemeen, want de plaats strekt zich uit tussen het strand, de hotelzones en de aangrenzende straten van Palmanova.

Vanuit het centrum van Palma

Vanaf het centrum van Palma is het over de weg 18 kilometer naar Magaluf. De rit via de Ma-1 duurt ongeveer 25 minuten. Ook deze afstand en reistijd gelden voor Magaluf; het laatste stuk loopt door het dorp naar de Avenida Pedro Vaquer Ramis. Houd er bij het plannen van je tijd dus rekening mee dat er een verschil is tussen de aankomst in de vakantiebestemming en het daadwerkelijk bereiken van de ingang van het park.

Met de bus naar Magaluf

Zelfs zonder huurauto ligt het House in een goed bereikbaar deel van Magaluf. De dichtstbijzijnde haltes liggen verspreid over de straten Pere Vaquer Ramis en Olivera. Vanaf daar loop je het laatste stukje naar Katmandu Park. Zodra je bij het park bent, kun je het opvallende, een beetje scheve huisje prima als herkenningspunt gebruiken.

Welke verbinding het beste past, hangt af van waar je op Mallorca begint. Bij het opzoeken van de dienstregeling moet je daarom niet alleen ‘Magaluf’ kiezen, maar zo mogelijk een halte bij Pere Vaquer Ramis of Olivera. Zo eindigt de busrit dichter bij het House, in plaats van op een verder weg gelegen plek in de badplaats.