Mallorca.com
Bezienswaardigheden

Torre de sa Cova: verborgen torenruïne bij het Castell d’Alaró

Torre de sa Cova

De Torre de sa Cova is een van die historische plekken op Mallorca die je niet zomaar tegenkomt als je er toevallig langs loopt. De ruïne van de toren ligt buiten de gebruikelijke route bij het Castell d’Alaró, boven de Cova de Sant Antoni en vlak bij een steile helling. In oudere routebeschrijvingen komt het ook voor onder de naam Presó dels Moros, ‘gevangenis van de Moren’. Deze naam is weliswaar gedocumenteerd als alternatieve benaming, maar er is geen bewijs dat het gebouw daadwerkelijk als gevangenis heeft gediend.

De aantrekkingskracht zit hem niet zozeer in een volledig bewaard gebleven gebouw, maar meer in de ontdekking zelf. Vanuit het centrale deel van het Castell loopt een gemarkeerd pad door een afgelegen randgebied van het plateau. Eerst duiken er oriëntatiepunten op tussen de bomen, daarna komt het pad dichter bij de rotswand. Uiteindelijk staan de torenruïne en de grot in een ongewoon nauwe relatie tot elkaar: de Torre torent boven de holte uit, terwijl openingen in de rots een eerste aanwijzing geven voor de Cova.

Een bezoek is iets voor wandelaars met interesse in geschiedenis, voor kenners van het Castell d’Alaró en voor iedereen die bewust op zoek is naar de stillere sporen van het fort. De Torre de sa Cova is een landschapsmonument dat je leest aan de hand van muurresten, rotsen, het pad en de ligging – en juist daarom vraagt het meer aandacht dan een klassiek monument. Deze bezienswaardigheid moet je niet verwarren met grotten, stranden, talaiots of torens op Mallorca die een vergelijkbare naam hebben. Het gaat hier uitsluitend om de vervallen Torre de sa Cova bij de Cova de Sant Antoni in de buurt van het Castell d’Alaró.

Geschiedenis en betekenis

Castell d’Alaró

Boven de Torre de sa Cova torent het grote historische Castell d’Alaró uit. Deze vesting, gelegen op de Puig d’Alaró, wordt al genoemd in Arabische kronieken uit de 10e eeuw. Door de hoge, moeilijk bereikbare ligging was het lange tijd een plek van verdediging, verzet en toevlucht. Tegenwoordig liggen de bewaard gebleven bouwwerken en sporen verspreid over het bergplateau; niet alles is geconcentreerd rond de bekende poorten, muren en gebouwen langs het hoofdpad.

De Torre de sa Cova ligt in een afgelegen zuidoostelijke randzone van dit terrein. Het pad ernaartoe begint bij de kapel en loopt achter de laatste gebouwen door. Daardoor lijkt de ruïne niet op een vrijstaande uitkijktoren, maar op een verafgelegen onderdeel van een uitgestrekt versterkt landschap. Haar betekenis komt ook voort uit deze ligging: ze laat zien dat het historische gebied zich niet beperkt tot de rondwandeling die tegenwoordig het meest wordt gelopen.

Presó dels Moros

Presó dels Moros betekent letterlijk ‘gevangenis van de Moren’. In het geval van de Torre de sa Cova moet je de naam zien als een alternatieve benaming, niet als bewezen bewijs van de functie. Juist dat onderscheid maakt deze plek zo interessant. Het Castell d’Alaró wordt genoemd in Arabische kronieken en staat bol van verzet, devotie en verhalen. De torenruïne staat midden in deze historische context, maar wat het precies was, kun je niet alleen uit de naam afleiden. Ter plaatse is het daarom de moeite waard om de naam mee te nemen, zonder er een verfraaid gevangenisverhaal van te maken.

Toren en grot

Wat opvalt, is de directe verbinding met de Cova de Sant Antoni. De grot ligt onder, of eigenlijk in het rotsgebied van de Torre. Tijdens de tocht zie je eerst een kleinere opening, die eruitziet als een luchtgat in het grotplafond. Een paar meter verderop volgt een grotere rotsspleet, die wordt beschreven als de toegang tot de Cova. De toren, de rots en de ondergrondse holte vormen zo een hecht geheel.

Deze ligging verklaart in ieder geval heel duidelijk de naam Torre de sa Cova – de toren van de grot. Maar je kunt er nog niet zomaar uit afleiden of de grot en de toren tegelijkertijd zijn gebouwd of gebruikt, of welke functie de grot binnen de vesting had. De historische waarde van deze plek ligt tegenwoordig vooral in de bewaard gebleven ruimtelijke samenhang: de bovengrondse ruïne en de natuurlijke holte kun je op een paar stappen afstand samen bekijken.

Wat er te zien is

De torenruïne

Wat er nog van over is, is een sterk vervallen bouwwerk aan de rand van het terrein. Als je dichterbij komt, moet je dus niet op zoek gaan naar een opvallend silhouet, zoals je dat van kustwachttorens kent. Veel belangrijker zijn de overgebleven stukken muur en hun ligging boven de grot. De ruïne vraagt om een rustige blik, want pas van dichtbij kun je zien waar het door mensen gemetselde metselwerk zich onderscheidt van de onregelmatige rotsen en het omringende terrein. De staat van verval hoort bij de bezoekerservaring. De Torre blijft een fragment en moet ook zo worden bekeken.

Omdat het bouwwerk als erg vervallen wordt beschreven, mag je er niet op klimmen. Losse stukken en de nabijheid van de rotswand maken van de ruïne een plek die je het beste vanaf een veilige plek kunt bekijken. Het beste totaalbeeld krijg je sowieso niet vanaf de stenen zelf, maar met wat afstand: dan wordt de ligging van de toren boven de Cova en aan de rand van het Castell duidelijker.

Cova de Sant Antoni

Onder de Torre ligt de Cova de Sant Antoni. Onderweg zie je hem niet meteen aan een grote ingang. Vlakbij een pijnboom met een gespleten stam zit een opening die wordt beschreven als een soort luchtgat in het grotplafond. Je ziet 'm makkelijk over het hoofd, maar het is wel een belangrijke aanwijzing dat er zich onder de ogenschijnlijk stevige grond een holte uitstrekt.

Iets verderop, vlakbij een grote, alleenstaande pijnboom, komt een duidelijkere rotsspleet tevoorschijn. Die vormt de toegang tot de grot. Alleen al deze opeenvolging – een klein gat in het dak, een grotere spleet, met daarboven de torenruïne – maakt de geologische situatie duidelijk. Je moet daarbij niet alleen vooruit kijken, maar ook bewust naar de grond en de rotsranden. Juist die onopvallende opening is een van de details die deze plek onderscheidt van een gewone ruïne. De Cova moet vooral worden gezien als onderdeel van het historische terrein. Als je een opening nadert, moet je afstand houden tot de randen en mag je niet vertrouwen op de toestand van de ondergrond.

De rotsafgrond

Vlak voor de finish komt het pad uit in een stuk waar je links steil terrein of een rotswand ziet. Vanaf daar zie je de toren en de grot al in de verte liggen. Dit moment is voor je oriëntatie belangrijker dan een enkel bordje: het landschap gaat open, het rustige bospad gaat over in een stuk terrein dat veel meer blootligt, en de ruïne doemt op tegen de rots.

De ligging maakt de Torre zo indrukwekkend, maar vraagt wel om wat terughoudendheid. Er wordt geen uitkijkpunt met leuning of verhard terras beschreven. De rand mag daarom niet worden gezien als een fotoplatform. Een veilige plek op het pad laat de verbinding tussen de toren, de grot en de afgrond beter zien dan wanneer je zo dicht mogelijk bij elke rand probeert te komen.

Kalkoven en waterreservoirs

Op weg naar de Torre kom je in een kleine, met pijnbomen begroeide vlakte langs een grote kalkoven. In de traditionele routebeschrijving dient deze vooral als herkenningspunt en herinnert hij er tegelijkertijd aan dat het plateau niet alleen uit militaire muren bestaat, maar ook andere sporen van historisch gebruik bewaart.

In een ander deel van het Castell-terrein staan oude waterreservoirs, die op Mallorca ‘aljubs’ worden genoemd. De kalkoven wordt ook wel als herkenningspunt genoemd voor de afslag ernaartoe. De toren, de grot, de kalkoven en de waterreservoirs moeten echter niet worden gezien als één samenhangend geheel. Voor een bezoek zijn het eerder afzonderlijke, benoemde haltes binnen een uitgestrekt cultuurlandschap.

Het bezoek

Van het Castell naar de Torre

De duidelijk beschreven route begint boven bij het Castell d’Alaró, tegenover de kapel. Van daaruit ga je verder in dezelfde richting als waar de gebruikelijke klim uitkomt. Bij het laatste gebouw loop je linksom; daarna moet je een eenvoudige barrière van betonblokken en metalen buizen overwinnen. Daarna wijzen steenmannetjes en rode markeringen je de weg in zuidoostelijke richting.

Na ongeveer acht minuten komt het pad uit op een klein vlak stuk met pijnbomen. Kort daarna zie je links de grote kalkoven staan. Dat is een handig herkenningspunt voor de terugweg en die moet je goed onthouden. De markeringen leiden verder naar het zuiden, naar de Cova de Sant Antoni en de Torre de sa Cova. Na nog eens ongeveer tien minuten buigt het pad iets naar rechts af, richting de rotsachtige rand. De toren en de grot liggen dan voor je; voor het laatste stuk wordt nog eens ongeveer tien minuten gerekend.

Deze tijden gelden alleen voor de route van het bovenste deel van het Castell naar de Torre. De klim naar het Castell en de terugweg, pauzes en de bezichtiging komen daar nog bij. Voor de Torre alleen is het daarom niet zinvol om een losstaand aantal minuten te noemen. Het is een extra uitstapje tijdens een toch al langer bezoek aan de berg.

Je oriënteren op het terrein

Rode stippen en steenmannetjes helpen je bij de klim, maar zijn geen vervanging voor goed opletten tijdens het zoeken naar de route. De kalkoven, de kleine dennenvlakte en de overgang naar de rotswand zijn de belangrijkste beschreven oriëntatiepunten. Op de terugweg is vooral de kalkoven handig, omdat je in dit gebied ook de richting naar de oude cisternen kunt vinden.

De laatste aanwijzingen vind je direct in het terrein: een pijnboom met een dubbele stam vlak bij de kleinere opening in het grotplafond en even verderop een grote, alleenstaande pijnboom bij de bredere rotsspleet. Bomen kunnen veranderen of verdwijnen; ze mogen daarom nooit je enige oriëntatiepunt zijn. Het belangrijkste blijft de gemarkeerde route en een gecontroleerde terugweg via hetzelfde pad.

Aard van het bezoek

Het bezoek bestaat uit aankomen, rondkijken en alles op zijn plek zetten. Neem bewust de tijd om de ruïne en de grotopeningen goed te bekijken. Als je alleen maar op een spectaculaire foto van de toren uit bent, loop je makkelijk de meest veelzeggende details mis. Openingstijden en toegangsprijzen zijn niet vermeld. De Torre ligt in de buurt van het Castell, en de beschreven omweg begint in het bovenste gedeelte van het complex.

Routebeschrijving en parkeren

Vanaf de luchthaven van Palma

Vanaf de luchthaven van Palma loopt de route via de Ma-30, Ma-13 en Ma-13A naar Habitat. De afstand is 27 kilometer over de weg, de rit duurt ongeveer 43 minuten. Deze gegevens gelden uitdrukkelijk alleen tot Habitat en niet tot aan de Torre de sa Cova. De beschreven route naar de ruïne begint bovenaan bij het Castell d’Alaró.

Voor de totale planning moet je daarom de route ernaartoe, de toegang tot het Castell en de extra omweg naar de Torre apart bekijken. De navigatiebestemming ‘Habitat’ geeft alleen het einde van de geregistreerde autorit aan. Van daaruit kun je noch een betrouwbare reistijd naar een parkeerplaats, noch een concrete duur van de hele klim afleiden.

Vanuit Palma

Vanaf het centrum van Palma is het via de Ma-13 en Ma-13A 24 kilometer naar Habitat. De rit duurt ongeveer 48 minuten. Ook deze route eindigt in Habitat. De Torre zelf ligt in het heuvelgebied bij het Castell en is te voet bereikbaar.

Houd bij het plannen van je dag rekening met de relatief lange reistijd, ondanks het beperkte aantal kilometers. Daarnaast moet je rekening houden met de tocht naar de Puig d’Alaró en de omweg vanuit het centrale Castell-gebied naar de ruïne. De Torre de sa Cova is daarom niet geschikt als snelle tussenstop tussen twee autoritten, maar wel als bestemming tijdens een wandeling.

Parkeren en openbaar vervoer

In de directe omgeving is geen bushalte te vinden. Als je met het openbaar vervoer komt, moet je dus rekening houden met wat extra lopen en eventueel een andere vervoersoptie. Je kunt niet zomaar met de bus tot vlak bij het beginpunt van de Torre-wandeling rijden.

In de omgeving

Leefgebied

Habitat is de bestemming tot waar de routebeschrijvingen vanuit Palma en vanaf het vliegveld gelden. Voor een bezoek aan de Torre fungeert het dorp vooral als herkenningspunt tijdens de rit ernaartoe. De echte historische beleving vind je verderop bij het Castell d’Alaró en daarvoor moet je een aparte route te voet uitstippelen.

Als je de rit alleen tot aan Habitat inplant, onderschat je het karakter van het uitstapje. Pas na aankomst begint het berggedeelte van het avontuur pas echt. Proviand, water, geschikte schoenen en genoeg tijd moet je dus al regelen voordat je verder rijdt of aan de klim begint.

Castell d’Alaró

De meest voor de hand liggende verbinding is het Castell zelf. De Torre de sa Cova is een afgelegen uitstapje vanaf het gebied rond de kapel en de bovenste gebouwen. Een rondje langs de bekendere delen van het fort zorgt voor de historische context, voordat de route je naar de rustigere zuidoostelijke rand van het complex brengt.

De combinatie is ook inhoudelijk logisch. In het hoofdgedeelte zie je de grotere structuren van het bergfort; bij de Torre daarentegen staat het samenspel tussen ruïne, grot en landschap op de voorgrond. Beide perspectieven laten verschillende kanten van dezelfde uitgestrekte historische plek zien.

Aljubs en kalkoven

De grote kalkoven langs het pad kun je in verband brengen met de oude aljubs. De waterreservoirs dienen voor de wateropslag op het plateau, terwijl de kalkoven een ander voorbeeld is van vroegere bestemmingen. Beide bezienswaardigheden moet je alleen in dezelfde tocht opnemen als je zeker weet dat je genoeg tijd en een goed oriëntatievermogen hebt.

Het is het beste om de kalkoven al op de heenweg naar de Torre als terugkeerpunt in je achterhoofd te houden. Na het bezoek kun je daar opnieuw beslissen of je nog genoeg energie en daglicht over hebt voor nog een uitstapje. Je moet de Torre niet onder tijdsdruk verlaten, want juist in het meer open terrein is een rustige terugweg belangrijker dan een zo lang mogelijke lijst met bezochte plekken.

De plek daarvoor

Habitat in het plaatsprofiel

Handige tips voor je bezoek

Schoenen en uitrusting

Stevige schoenen met een goed profiel zijn de verstandige keuze voor het gemarkeerde bergpad, de rotsachtige ondergrond en de nabijheid van grotopeningen. De route loopt niet over een aangelegd museumpad. Een mobieltje is geen vervanging voor een vaste tred of het zelfstandig kunnen oriënteren.

Water en zonnebrandcrème horen al alleen al vanwege het hele uitstapje naar Castell in je rugzak. De route loopt weliswaar door een stuk met veel pijnbomen, maar dat betekent niet dat je een wandeling in de schaduw kunt verwachten. Op het open rotsgebied kun je de zon en de wind sterker voelen dan tussen de bomen.

Grotopeningen en afgrondranden

Het kleine gaatje in het grotplafond en de grotere rotsspleet zijn geen onschuldige fotolocaties. Ze laten allebei zien dat de ondergrond doorkruist wordt door holtes. Blijf uit de buurt van de randen, spring niet over openingen en loop er niet zomaar zomaar naartoe: dat zijn de belangrijkste voorzorgsmaatregelen.

Hetzelfde geldt voor de rotspartij bij de Torre. Er is geen beveiligd uitkijkplatform. Maak foto’s vanaf een stabiele plek op het pad. Je mag niet op de ruïnes klimmen of ze gebruiken als zitplaats op de rand.

Wat je niet kunt verwachten

De Torre de sa Cova is behoorlijk vervallen. Het is toch de moeite waard om erheen te gaan vanwege de ligging, de rustige ruïne en de bijzondere combinatie van metselwerk en een ondergrondse rotsruimte. Als je dit karakter kunt waarderen, beleef je een van de meer ingetogen plekjes bij het Castell d’Alaró. Niet de grootte of de volledigheid maken het bijzonder, maar het goed kijken: eerst de kalkoven langs het pad, dan de rotsbreuk, ten slotte de kleine opening in het dak, de grotere spleet en daarboven de overblijfselen van de Torre.

Insider-tips van de lokale bevolking

  • Kalkoven als herkenningspunt voor de terugweg

    De grote kalkoven net achter de kleine dennenvlakte is meer dan alleen een historisch detail: hij is een belangrijk herkenningspunt voor de terugweg en voor het gebied van waaruit je ook bij de oude aljubs komt.

  • Let op dat kleine luchtgat

    Nog vóór de grote rotsspleet zit er, vlak bij een pijnboom met een gespleten stam, een kleinere opening in het grotplafond. Veel blikken gaan meteen naar de torenruïne; juist dit onopvallende gaatje legt de ligging van de Cova heel goed uit.

  • De ruïne van een afstand bekijken

    De Torre kom je het beste tot zijn recht vanaf een veilige plek met wat afstand. Zo zie je beter hoe hij boven de Cova staat en hoe dicht hij bij de rotswand ligt. Je mag in geen geval op het vervallen metselwerk klimmen.

  • Of je een omweg maakt, beslis je pas als je er bent

    De route naar de Torre begint pas in het bovenste gedeelte van het Castell d’Alaró. Het weer, het resterende daglicht en of je stevig onder de voeten bent, kun je daar beter inschatten dan beneden bij de aanrijroute. Als je moe bent, kun je deze omweg beter overslaan.

  • Castell en Torre met elkaar verbinden

    Bekijk eerst de bekendere delen van het Castell en ga daarna naar de Torre: zo wordt het verschil tussen het centrale fortcomplex en de afgelegen zuidoostelijke randzone extra duidelijk.

25°C Habitat
Wat is de Torre de sa Cova en waarom is het de moeite waard om erheen te gaan?
De Torre de sa Cova is een sterk vervallen historische torenruïne in een afgelegen randgebied van het Castell d’Alaró. Hij ligt boven of vlak bij de Cova de Sant Antoni en wordt ook wel Presó dels Moros genoemd. Een bezoek is niet de moeite waard vanwege een volledig bewaard gebleven toren, maar vanwege de bijzondere combinatie van muurfragmenten, grotopeningen, rotsen en het fortlandschap. Als je graag zelf stille archeologische sporen ontdekt, zie je hier een andere kant van het drukbezochte Castell-terrein.
Is de Torre de sa Cova echt een Moorse gevangenis?
Presó dels Moros betekent letterlijk ‘gevangenis van de Moren’ en is overgeleverd als alternatieve naam voor de Torre. Daaruit volgt echter niet dat er historisch bewijs is voor een dergelijk gebruik. De naam alleen is geen bewijs voor cellen, gevangenen of een concrete gevangenisfunctie. Om de plek goed te kunnen plaatsen, is het daarom belangrijk om onderscheid te maken tussen de bekende naam en het niet-bewezen gebruik. Het concrete doel van het vervallen gebouw kun je niet afleiden uit Presó dels Moros.
Wat is er te zien bij de Torre de sa Cova?
Je ziet de vervallen resten van de Torre, de Cova de Sant Antoni en verschillende openingen in de rots. Allereerst valt vlak bij een pijnboom met een gespleten stam een kleiner gat op, dat eruitziet als een opening in het plafond van de grot. Een paar meter verderop, bij een grote, alleenstaande pijnboom, ligt een bredere rotsspleet die wordt beschreven als de ingang van de grot. Daarnaast zijn er de nabijgelegen rotsafgrond, het gemarkeerde pad en een grote kalkoven bij de toegang. Het samenspel van muurresten, grot en terrein geeft de plek zijn karakter.
Hoe kom je van het Castell d’Alaró naar de Torre de sa Cova?
De beschreven omweg begint boven, tegenover de kapel van het Castell d’Alaró. Bij het laatste gebouw buigt de route naar links af en leidt achter een eenvoudige afsluiting naar een pad dat gemarkeerd is met steenmannetjes en rode stippen. Na ongeveer acht minuten kom je bij een kleine dennenvlakte; even later zie je links een grote kalkoven staan. Na nog eens ongeveer tien minuten buigt het pad af naar de rotsachtige rand. Voor het laatste stuk naar de Torre wordt nog eens zo’n tien minuten gerekend. De terugweg gaat via dezelfde route.
Hoeveel tijd moet je uittrekken voor de Torre de sa Cova?
De Torre is een extra wandeling tijdens je bezoek aan het Castell d’Alaró en moet je niet zien als een korte tussenstop onderweg. Voor het gemarkeerde pad vanaf de kapel of het bovenste gedeelte van het Castell worden drie etappes beschreven van ongeveer acht, tien en nog eens tien minuten. Daarnaast moet je rekening houden met het bekijken van de ruïnes en grotopeningen, en de terugweg. De volledige klim naar het Castell zit hier nog niet bij inbegrepen. Bij het plannen van je dag moet je daarom de heenreis, de toegang tot de berg, de rondleiding door het Castell en het uitstapje naar de Torre apart meenemen.
Wat zijn de openingstijden en hoeveel kost de toegang?
De openingstijden en toegangsprijs voor de Torre de sa Cova zijn niet bekend. Daarom staan in dit artikel geen specifieke bezoektijden of prijzen vermeld. De Torre ligt in de buurt van het Castell d’Alaró, vlak bij de Cova de Sant Antoni. Het beschreven wandelpad begint boven, tegenover de kapel, loopt achter de laatste gebouwen langs en volgt rode markeringen en steenmannetjes tot aan de ruïne van de toren. Deze informatie beschrijft uitsluitend de locatie en de route; er staan geen openingstijden of toegangsprijzen in.
Hoe kom je er vanaf de luchthaven van Palma of vanuit Palma?
Vanaf de luchthaven van Palma loopt de route via de Ma-30, Ma-13 en Ma-13A naar Habitat. De route is 27 kilometer lang; de rit duurt ongeveer 43 minuten. Vanuit het centrum van Palma ga je via de Ma-13 en Ma-13A over 24 kilometer naar Habitat, waarvoor je ongeveer 48 minuten moet rekenen. Beide routes eindigen uitdrukkelijk in Habitat, niet bij de Torre. Voor de verdere route naar het Castell en het wandelpad naar de ruïne moet je zelf een route uitstippelen.
Is er een bushalte in de directe omgeving?
In de directe omgeving is geen bushalte geregistreerd. De aangegeven routes eindigen in Habitat: vanaf de luchthaven van Palma ga je via de Ma-30, Ma-13 en Ma-13A, een rit van 27 kilometer, en vanuit Palma via de Ma-13 en Ma-13A, een rit van 24 kilometer. De toren ligt in het berggebied bij het Castell d’Alaró. De beschreven omweg ernaartoe begint boven, tegenover de kapel, en loopt via een pad dat gemarkeerd is met rode stippen en steenmannetjes naar de Cova de Sant Antoni en de torenruïne.
Welke herkenningspunten zijn er op de weg naar de Torre de sa Cova?
Het beschreven pad begint tegenover de kapel van het Castell d’Alaró en loopt bij het laatste gebouw naar links. Daarna geven rode stippen en steenmannetjes de zuidoostelijke richting aan. Een klein dennenbosje en de grote kalkoven die je even later links ziet, zijn belangrijke herkenningspunten. Vlak bij de Cova worden bovendien een pijnboom met een dubbele stam bij de kleinere opening in het grotplafond en een grote, enkele pijnboom bij de bredere rotsspleet genoemd. Vlak voor de finish wordt het terrein bij de rotsafgrond wat ruimer.
Welke spullen kun je het beste meenemen?
Stevige schoenen met een zool die goed grip geeft zijn essentieel voor het gemarkeerde bergpad, de rotsachtige ondergrond en de nabijheid van de grotopeningen. Neem alvast water en zonnebrandcrème mee voor de hele Castell-tocht. Tijdens de klim dienen rode stippen, steenmannetjes, de kleine dennenvlakte en de grote kalkoven als oriëntatiepunten. In de buurt van de Torre vind je een kleinere opening in het grotplafond, een grotere rotsspleet en een rotsafbraak. Het vervallen metselwerk moet je alleen vanaf een veilige plek bekijken.
Wat kun je met de Torre de sa Cova combineren?
De handigste manier om dit te doen is door een uitgebreid bezoek aan het Castell d’Alaró. De bekendere poorten, muren, de kapel en het centrale gedeelte vormen het historische kader, voordat het pad je naar de meer afgelegen zuidoostelijke rand van het kasteel brengt. Bij de toegang tot de Torre staat bovendien een grote kalkoven, die als herkenningspunt dient. Vanuit die plek kun je ook oude aljubs, oftewel waterreservoirs, in de tocht meenemen. Verdere omwegen moet je echter alleen maken als er genoeg daglicht is, je de weg goed weet en je nog genoeg energie hebt.
Waar is de ingang van de Cova de Sant Antoni?
De Cova de Sant Antoni ligt onder of in het rotsgebied van de Torre de sa Cova. Tijdens de tocht zie je eerst vlak bij een pijnboom met een gespleten stam een kleine opening, die wordt beschreven als een soort luchtgat in het grotplafond. Een paar meter verderop, bij een grote, alleenstaande pijnboom, zit een bredere rotsspleet die de ingang van de grot wordt genoemd. Deze opeenvolging van een kleine opening in het plafond, een grotere spleet en de daarboven liggende torenruïne laat de nauwe ruimtelijke verbinding tussen de Cova, de rots en de Torre goed zien.