De ophef over de vakantie: een pleidooi voor minister Nancy Faeser
De Duitse minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser is officieel met vakantie, maar staat plotseling midden in een politieke storm. Parlementsleden uiten kritiek op haar besluit om vakantie te vieren op Mallorca, een populaire bestemming onder Duitsers. Gezien de problemen waar Duitsland momenteel voor staat, vinden sommigen het ongepast dat een politicus als Faeser geniet van een "Luxusurlaub auf Mallorca", zoals het Mallorca Magazin schrijft.
De ophef barst los: critici laten van zich horen
Zodra Faesers vakantie bekend werd, reageerden oppositieleden verontwaardigd. Wolfgang Kubicki van de FDP liet weten dat hij het ongelooflijk vindt dat de minister die verantwoordelijk is voor rampenbestrijding vakantie viert op Mallorca, in plaats van de gemeenten en inwoners persoonlijk te laten zien dat ze er na de zwaarste stormvloed in 100 jaar niet alleen voor staan.
Dennis Radtke, Europarlementariër voor de CDU, vergeleek Faeser met de voormalige ministers van Defensie Rodolf Scharping en Christine Lambrecht. Ook zij kregen kritiek op hun vrijetijdsbesteding tijdens ernstige crises. Radtke vroeg zich af hoelang Faeser zich nog mag vermaken voordat bondskanselier Scholz een einde aan dit schouwspel maakt.
De kritiek onder de loep: een realistische afweging
Wat zou Faeser nu moeten doen? De overstroming aan de Oostzeekust heeft al plaatsgevonden. Een in scène gezet persmoment waarop ze zandzakken vult, zou niet alleen zinloos zijn, maar ook de mensen die daadwerkelijk willen helpen in de weg kunnen zitten.
De kritiek draait om de vraag of Faeser persoonlijk aanwezig moet zijn om de crises aan te pakken. Maar maakt het voor de handhaving van recht en orde in Duitsland werkelijk uit of Faeser in Berlin of Palma is? De politie moet reageren op toenemende dreigingen, ongeacht waar de minister van Binnenlandse Zaken zich bevindt. De tekenen van toenemend antisemitisme waarop Radtke wijst, mogen echter niet worden gebagatelliseerd en vragen om een gezamenlijke aanpak door de opsporingsdiensten.
Daarnaast is er de vraag of mensen in risicovolle functies recht hebben op tijd voor zichzelf. Het is niet alleen aanvaardbaar, maar ook normaal dat publieke figuren, ook in hoge politieke functies, rust nodig hebben en nemen. Je zou zelfs kunnen stellen dat juist de intensiteit van hun werk een pauze extra belangrijk maakt.
Terwijl de ophef voortduurt, staat 1 ding vast: het leven van een politicus is beslist geen vakantie.