Zeedieren brengen koolstof van het zeeoppervlak naar de diepte

’s Nachts eten zoöplankton en vissen dicht bij het zeeoppervlak. Overdag duiken ze naar diepere waterlagen. Daarbij brengen ze koolstof naar beneden via hun ademhaling, uitwerpselen en andere stofwisselingsprocessen. Een nieuwe studie van het Spanischen Instituts für Ozeanografie (IEO-CSIC) beschrijft deze dagelijkse trek. Daarover werd op 21 oktober 2026 vanuit Palma op Mallorca bericht.

Trek verbindt leefgebieden

Volgens de onderzoekers maken deze bewegingen deel uit van de zogeheten biologische koolstofpomp: koolstof uit de bovenste waterlagen bereikt de diepte en kan daar lang opgeslagen blijven. Ook zeestromingen leggen verbindingen. Ze voeren eieren en larven mee, waardoor populaties met elkaar verbonden blijven en organismen nieuwe leefgebieden kunnen bezetten.

Ook andere trekbewegingen en het meevoeren van uitwerpselen en organische resten verspreiden voedingsstoffen en energie tussen het open water, de zeebodem en verschillende leefgebieden.

Wat dit betekent voor de bescherming van de zee

Als stromingen of trekroutes veranderen, kunnen de gevolgen volgens de studie tot ver buiten de plek van die verandering reiken. Ook klimaatverandering en andere menselijke invloeden kunnen van invloed zijn op de verspreiding van larven en de uitwisseling tussen leefgebieden.

Volgens de onderzoekers is dit belangrijk voor de bescherming van de zee: beschermde gebieden kunnen afhankelijk zijn van wat er buiten hun grenzen gebeurt, bijvoorbeeld van larven die er aankomen of van de aanvoer van voedingsstoffen. Bij het aanwijzen en beheren van beschermde zeegebieden moet meer rekening worden gehouden met zulke verbindingen.

Onderwerpen: natuur en dieren · milieu · Pollença

Bron: Europa Press / Mallorca.com