CHILATE

Chilate leży przy krótkiej przecznicy obok deptaka Blanquerna, zaledwie kilka kroków od Carrer Comte de Sallent i na północ od Plaça d'Espanya. Z zewnątrz lokal łatwo przeoczyć. W środku jest długi, wąski pokój z kuchnią na końcu, utrzymany w pomarańczach, żółciach, brązach i czerwieniach, z kilkoma stolikami. Wszystkie dania są przygotowywane dopiero po złożeniu zamówienia – wieczór tutaj to raczej czas, by zostać dłużej, niż szybki posiłek. Nazwa odsyła do tradycyjnego napoju z meksykańskiego wybrzeża Pacyfiku i właśnie tam kieruje się również kuchnia. Lokal opisuje swoje gotowanie jako inspirowane meksykańskim Pacyfikiem, aromatami wybrzeży wokół Acapulco, a własne założenie formułuje jasno: przygotowywać dania poza stereotypami i spojrzeć na lokalny produkt z innej perspektywy. Jeśli dotąd znasz kuchnię meksykańską przede wszystkim jako Tex-Mex, znajdziesz tu zupełnie inną kartę. To coś więcej niż opis własny: Fundación Casa de México en España przyznała Chilate Sello Copil, wyróżnienie dla autentycznej kuchni meksykańskiej w Hiszpanii. Co wychodzi z kuchni Chilate Karta jest krótka i zmienna. Stałe pozostają Tortillas: Chilate robi je ręcznie, używając wyłącznie kukurydzy nixtamalizowanej, czyli ziarna poddanego przed mieleniem obróbce wapnem. Bez tego etapu Tortilla nie ma charakterystycznego aromatu i elastyczności – właśnie tę różnicę goście podkreślają tu najczęściej. Na początek w karcie są Guacamole z własnymi Totopos, Tostadas z tuńczykiem marynowanym w Chipotle i przypaloną cebulą, Molletes z konfitowaną wieprzowiną oraz Tlacoyo z Huitlacoche i serem. Potem pojawiają się dania do postawienia na środku stołu: firmowe Mole, Tamal de elote z kremem z sera Mahón i bazylią, żeberka niskotemperaturowe z zielonym Mole, golonka jagnięca w Adobo z puree z marynowanych batatów, Tacos z krewetkami albo z językiem w Chipotle. Jedno danie nosi nazwę „De Hidalgo a Guerrero” i już w niej zawiera drogę, którą przebywa ta kuchnia. Chile nie jest tu jedną z wielu przypraw. Lokal nazywa je królem swojej kuchni i sprowadza szeroki wybór bezpośrednio z meksykańskiego regionu Pacyfiku, dobierając go do potrzeb konkretnego dania. Chile de árbol, Serrano, Jalapeño, Chipotle i Habanero nie oznaczają tu poziomów ostrości, lecz odmienne aromaty. Maíz i Mezcal We własnych kanałach lokal określa się jako „Maíz & Mezcal”, a druga część tej nazwy nie jest dodatkiem. Chilate oferuje nietypowo szeroki jak na Majorkę wybór meksykańskich destylatów – Tequila, Mezcal, Sotol i Raicilla – oraz wyraźnie proponuje, że przeprowadzi cię przez wybór, zamiast zostawić cię z nim samemu. Dopisek „Mezcal Tasting Room” w pełnej nazwie należy rozumieć dosłownie. Karta koktajli nie opiera się wyłącznie na Margarita, choć występuje ona w kilku wersjach: klasycznej, wędzonej z Mezcal, ostrej z Chile de árbol i barwionej Achiote. Obok są Palomas, Negroni z kakao, koktajl espresso i wersja bezalkoholowa. W piwach spotykają się meksykańskie marki z majorkańskimi, a karta win zestawia butelki z wyspy z meksykańskimi winami – rzadko spotykane połączenie. Zanim pójdziesz Sala jest mała i ma niewiele stolików, więc zarezerwowanie miejsca przez firmowy system rezerwacji nie jest zbędne. Ponieważ wszystko przygotowuje się à la minute, między daniami trzeba poczekać – lokal sam o tym informuje i prosi o cierpliwość. Możesz tu zjeść wegetariańsko bez ograniczania się do dodatków. Tamal de elote i Tlacoyo z Huitlacoche i serem to pełnoprawne dania, choć większa część karty opiera się na mięsie i rybach. A jeśli nie masz pewności co do destylatu, po prostu zapytaj – doradztwo przy wyborze Mezcal i Tequila jest wyraźnie częścią oferty.