Restaurant Peperoncino

Peperoncino znajduje się przy Plaça de Sant Joan, w starym centrum Son Servera, na placu z kościołem parafialnym, pośrodku strefy pieszej. Son Servera nie trafia na listy najpiękniejszych majorkańskich miejscowości i właśnie to stanowi część jego uroku: dwupiętrowe domy z piaskowca z majorkańskimi okiennicami, małe bary z tarasami, a kilka minut spacerem dalej Església Nova, niedokończony neogotycki kościół ucznia Gaudíego. Lokal mieści się w starym majorkańskim domu, co szczególnie czuć w przedniej sali. Na ścianie wisi Vespa, która — jak zapewnia restauracja — jest sprawna i należycie ubezpieczona; obok są majorkańskie strzelby myśliwskie, Marilyn w stylu Warhola i stare butelki. To wyposażenie rodziny działającej w gastronomii od trzech pokoleń, a nie dekoracja z katalogu. Giuseppe Carbonaro i rodzina stojąca za Peperoncino Przy kuchni pracuje Giuseppe Carbonaro, który dorastał między piecami i naczyniami w restauracji rodziców w Niemczech, gdzie wcześnie nauczył się funkcjonowania lokalu. Wraz z żoną Eni, również córką restauratorów, po pracy w kilku restauracjach w różnych miejscach osiadł tutaj. Dziś prowadzi Peperoncino ze swoim najstarszym synem Gian Luca, pracującym na sali, oraz zespołem. Z brodą, czapką, wytatuowanymi przedramionami i ciężkimi rogówkowymi okularami wygląda bardziej jak muzyk niż kucharz, a lokal wykorzystuje ten wizerunek w swojej komunikacji. Za nim stoi jednak rzemiosło: jego książka kucharska „TUTTAVIA (trotzdem!)” zawiera ponad sześćdziesiąt przepisów łączących włosko-azjatycki cross-over z tradycją śródziemnomorską. Jest dostępna w restauracji wraz z włoskimi produktami na wynos i ukazała się wyłącznie po niemiecku. Menu: Mozzarella-Bar, pasta i risotto Karta zaczyna się od Mozzarella-Bar: Classica z mleka krowiego, Bufala z mleka bawolego, Burrata, Nodini jako wiązane mozzarella bawole, wędzona Burratina i Stracciatella, a do tego dodatki do łączenia, takie jak grillowane karczochy w oliwie, marynowane pomidorki koktajlowe z Rucolą czy pieczona papryka. Wśród makaronów jest Spaghetti Aglio, Olio e Peperoncino, danie, od którego lokal wziął nazwę. Obok znajdziesz Carbonara originale, Linguine alle Vongole, Ravioli al Tartufo Nero, Tagliatelle al Ginger z imbirem, orzeszkami piniowymi i limonką, Pappardelle z łososiem i pomarańczą oraz Tagliolini z połową homara w sosie koniakowym. Najbardziej znanym risotto jest wersja z mango i Gambas, kremowa, ale z wyczuwalnym ziarnem ryżu. Z pieca i patelni wychodzą Focaccia na cieście do pizzy, między innymi z Burratą, iberyjskie żeberka wieprzowe confitowane przez osiemnaście godzin w niskiej temperaturze i glazurowane sosem barbecue, Turbot z cytryną i czarnym ryżem Venere albo cała Dorade en Papillote. Pizze zaczynają się od Margherita, a kończą na Zingara z ostrym salami, kaparami i oliwkami. Na deser domowe Tiramisu, Ricotta-Crostata albo Panna cotta z Baileys. Dania przygotowywane są à la minute, dlatego lokal uwzględnia nietolerancje; są też dania wegetariańskie i bezglutenowy makaron. Sala, patio i taras na dachu Za salą otwiera się zamknięte patio, zadaszone, jasne i ogrzewane zimą; schody prowadzą na taras na dachu, przeznaczony na ciepłe miesiące, a przy dobrej pogodzie stoliki stoją także przed lokalem. W piwniczce win są włoskie i hiszpańskie etykiety, od łatwych do picia butelek po bardziej wyszukane pozycje, a także wina musujące. Peperoncino jest popularne, więc stolik warto zarezerwować, a w wysokim sezonie najlepiej zrobić to z kilkudniowym wyprzedzeniem. Rezerwacje odbywają się przez własny system na stronie lokalu. Obsługa mówi po hiszpańsku, niemiecku i angielsku, rozumie także mallorquinisch.