Sa Foganya

Sa Foganya to niewielka restauracja prowadzona przez niemieckich gospodarzy w Colònia de Sant Jordi. Należy do tych miejsc na dalekim południu Majorki, w których stolik lepiej zarezerwować wcześniej. Lokal mieści się przy Avinguda Primavera, w centrum miejscowości, nieco za nadmorską promenadą. Z zewnątrz nie rzuca się w oczy. W środku szybko widać jednak, że ktoś gotuje tu według bardzo przemyślanej koncepcji. „Foganya” to mallorkańskie określenie paleniska lub miejsca przy kuchni. Nazwa nie zdradza jednak wszystkiego, co spotyka się w tej kuchni — a jest tego więcej, niż można by oczekiwać po tej niewielkiej miejscowości. Bazę stanowi kuchnia śródziemnomorska, gospodarze są Niemcami, a pomiędzy tym pojawiają się pojedyncze dania inspirowane Włochami, Hiszpanią i Azją. Karta jest krótka. Nie wynika to ze skromności, lecz z metody: jeśli oferujesz niewiele dań, możesz dopracować każde z nich. Szef kuchni jest jednocześnie właścicielem — nie tylko gotuje, lecz także wychodzi do gości, opowiada o daniach i doradza przy wyborze wina. Kuchnia w Sa Foganya Rdzeń jest śródziemnomorski, ale w kilku miejscach wychodzi poza ten schemat. Menu łączy sprawdzone smaki z daniami pomyślanymi znacznie swobodniej, bez ambicji, by być wszystkim naraz. Z Włoch przychodzą burrata podawana z pesto i pieczonymi warzywami oraz makaron traktowany tu z należytą powagą: linguine z kremem truflowym i filetem cielęcym to jedno z dań, o których mówi się najczęściej, są też spaghetti i penne z krewetkami. Hiszpańskie akcenty to Ibérico-Lomo z kozim serem i miodem, aioli do pieczywa oraz Crema Catalana na zakończenie. Są też wycieczki do Azji, których trudno spodziewać się w miejscowości tej wielkości: krewetki w curry oraz kalafior o azjatyckim charakterze, pieczony do jagnięcej łopatki. Wśród przystawek znajdziesz również ceviche. Nie jest to przypadkowe mieszanie stylów, lecz kilka świadomie dobranych dań w przeważnie śródziemnomorskim otoczeniu. Co trafia na stół Na mniejszy głód są tapas, pieczywo z aioli, oliwki i bruschetta. W daniach głównych ważne miejsce zajmuje mięso: filet wołowy i ribeye są smażone dokładnie tak, jak lubisz, a zamówiony stopień wysmażenia rzeczywiście trafia na talerz. Jagnięca łopatka podawana jest z ziemniakami z rozmarynem i wspomnianym pieczonym kalafiorem. Wegetarianie nie dostają tu potraw na odczepnego. Najbardziej wyrazistym przykładem jest cordon bleu z bakłażana serwowane na risotto — pełnoprawne danie główne, a nie dodatek udający główną potrawę. Uwzględniane są również potrzeby osób na diecie wegańskiej i bezglutenowej. Doświadczeni goście chętnie przekazują jedną radę: zapytaj o to, czego nie ma w karcie. Lokal regularnie przygotowuje dania spoza menu, a często należy do nich polecany tego wieczoru makaron. Do picia są mallorkańskie wina, w tym wytrawny czerwony Syrah z wyspy, bogaty w taniny. Zespół doradza i uważnie dolewa do kieliszków. Sangria ma wśród stałych gości własną renomę. Lokal, gospodarze i atmosfera Restauracja jest mała — celowo. Wnętrze urządzono ze smakiem i bez nadmiaru dekoracji. Na zewnątrz czeka niewielki taras. Ponieważ stolików jest niewiele, wieczór staje się bardziej osobisty niż w dużych lokalach nad wodą — i właśnie dlatego rezerwacja nie jest formalnością. Lokal regularnie bywa pełny. Obsługa to drugi powód, dla którego goście wracają. Dania są objaśniane, a nie tylko wyliczane; rekomendacje pojawiają się bez nachalnego namawiania. W niektóre wieczory gra gitarzysta i kolacja zamienia się w długi wieczór. Colònia de Sant Jordi wokół restauracji Colònia de Sant Jordi było wioską rybacką, zanim pojawiła się turystyka, a jej centrum zachowało z tamtego czasu więcej niż wiele innych nadmorskich miejscowości na wyspie. Z restauracji w kilka minut dojdziesz do portu, skąd odpływają łodzie do Nationalpark Cabrera. Na zachodzie zaczynają się saliny Llevant, a za nimi leży Es Trenc, jedna z nielicznych długich piaszczystych plaż Majorki bez hotelowego pasa w tle. Latem miejscowość się zapełnia, a potem znów cichnie. Sa Foganya działa w obu tych rytmach — jako restauracja, w której spędza się wieczór, a nie przystanek między plażą a hotelem.