Badanie: epidemia dżumy na Mallorca prawdopodobnie nie była dżumą dymieniczą
Badanie przedstawione 18 sierpnia 2026 roku w Barcelonie prowadzi do wniosku, że epidemia dżumy na Mallorca w 1820 roku prawdopodobnie nie była klasyczną dżumą dymieniczą. Według autorów badania epidemia, która rozpoczęła się w maju 1820 roku we wschodniej części wyspy, była ostatnią w Europie.
Badanie opublikowane w czasopiśmie naukowym PNAS przygotowali Joana Pujadas-Mora z Universitat Oberta de Catalunya oraz Pere Puig z Universitat Autònoma de Barcelona. Wskazuje ono na śmiertelność na poziomie 78 procent oraz na szybkie pogarszanie się stanu chorych.
W centrum uwagi: ciężkie postaci choroby
Zdaniem badaczy szczególne znaczenie miały postać płucna i posocznicowa dżumy. Wnioski opierają się na źródłach historycznych oraz współczesnej wiedzy o przenoszeniu chorób.
Epidemia wybuchła przed rozwojem bakteriologii. Dlatego badacze połączyli zachowane przekazy z aktualną wiedzą na temat transmisji chorób.
Statek z Tangeru jako możliwe źródło epidemii
Według badania zakażenia nie pochodziły od gryzoni. Po przybyciu statku z Tangeru do Son Servera na Mallorca chorobę mogły przenosić pchły lub wszy; pasażerowie na pokładzie byli już zakażeni.
Ówczesne władze odizolowały Artà na Mallorca, Son Servera na Mallorca, Capdepera na Mallorca i Manacor na Mallorca. Handel oraz przemieszczanie się między tymi miejscowościami zostały ograniczone, mimo to zmarło 2.400 spośród 7.500 mieszkańców tego obszaru.
Tematy: Son Servera · Artà · Capdepera · Manacor
Źródło: Europa Press / Mallorca.com