Punkt widokowy Balconet lub Pujador des Frares: widok i skalista zatoka

Punkt widokowy Balconet lub Pujador des Frares prowadzi do części Majorki, która niewiele ma wspólnego z długimi piaszczystymi plażami na południu. W okolicy Bellavista wybrzeże opada stromo, skalisto do Morza Śródziemnego. Z platformy widokowej wzrok błądzi po klifach i otwartych wodach; poniżej rozciąga się mała skalista zatoczka, do której można dotrzeć drewnianymi schodami i pomostami.

To właśnie ta zmiana perspektywy sprawia, że to miejsce jest ciekawe. Na górze masz czas, żeby podziwiać panoramę wybrzeża, odpocząć na ławkach albo urządzić piknik. Jeśli zejdziesz dalej w dół, zobaczysz wybrzeże z poziomu płyt skalnych i dotrzesz do małego pomostu nad wodą. To nie jest typowy dzień na plaży: nie ma tu piasku, a podłoże jest skaliste.

Dlatego ten punkt widokowy jest idealny dla tych, którzy chcą połączyć krótką wycieczkę wzdłuż wybrzeża z odrobiną ruchu. Fotografowie znajdą tu motywy wzdłuż urwistego wybrzeża, osoby szukające spokoju – miejsce do odpoczynku, a pływacy w spokojne dni – bezpośredni dostęp do czystego morza. Na samą panoramę wystarczy niewiele czasu, ale jeśli dodasz do tego zejście na dół, piknik albo kąpiel, łatwo zamieni się to w dłuższy pobyt.

Mirador jest szczególnie znany jako miejsce, gdzie warto oglądać zachód słońca. Wtedy ogrom morza robi jeszcze większe wrażenie. W środku lata atmosfera ta niekoniecznie jest jednak samotna: choć poza sezonem miejsce to uchodzi za spokojne, w miesiącach letnich może być tu wyraźnie bardziej tłoczno.

Historia i znaczenie

Dawna nazwa tego miejsca, z którego dziś rozciąga się widok, nawiązuje do krajobrazu kulturowego Marina de Llucmajor. W tej przybrzeżnej części gminy znajdowała się posiadłość Possessió Cas Frares.

Es Canyar

W XV wieku posiadłość Cas Frares nazywała się jeszcze Es Canyar. Platforma, miejsca do siedzenia i drewniane schody sprawiają, że wizyta tutaj jest wyjątkowa.

Opactwo kartuzów w Valldemossa

Z 1484 roku wiadomo, że Es Canyar płaciło co roku 130 funtów renty klasztorowi kartuzów w Valldemossa. Termin płatności przypadał na święto Archanioła Michała. Ta konkretna wzmianka łączy nadmorski krajobraz na południu z kartuzją w Valldemossa.

Ten historyczny kontekst nie wyjaśnia powstania dzisiejszego punktu widokowego, ale za to wyjaśnia nazwę miejsca, w którym się znajduje. Dzięki temu wizyta zyskuje dodatkowy wymiar: zanim spojrzysz na otwarte morze, przypomnisz sobie nazwę miejscowości, która nawiązuje do dawnej posiadłości ziemskiej i jej zobowiązań wobec klasztoru. Historia kryje się tu nie tyle w murach, co w słowach, którymi do dziś określa się ten odcinek wybrzeża.

Co warto zobaczyć

To przeżycie nie zaczyna się dopiero na jednym punkcie widokowym. Droga, platforma, drewniane schody i skalista zatoczka tworzą małą sekwencję, w której widok na wybrzeże ciągle się zmienia. Na górze dominuje panorama. Podczas schodzenia ściany skalne zbliżają się, a na dole uwagę przykuwają woda, płytki skalne i wejście do morza.

Platforma widokowa

Z platformy rozciąga się widok na strome wybrzeże w okolicy Llucmajor i Morze Śródziemne. Stąd linia brzegowa nie wygląda jak zatoka kąpielowa, tylko jak surowa granica między skałami a wodą. W zależności od światła w morzu pojawiają się różne odcienie błękitu i turkusu; przy spokojnej pogodzie przez czystą wodę widać aż pod powierzchnię.

Dzięki licznym miejscom do siedzenia Mirador to coś więcej niż tylko punkt do robienia zdjęć. Panoramę można podziwiać na siedząco, a ławki świetnie nadają się na przerwę albo na piknik z własnego prowiantu. Zwłaszcza ci, którzy nie chcą schodzić aż do morza, już na tym poziomie mogą poczuć prawdziwy klimat tego miejsca. Atrakcja tkwi w otwartej perspektywie na wybrzeże, a nie w jakimś budynku, wystawie czy wyszukanym kompleksie.

Jeśli chcesz zrobić fajne zdjęcia, nie kieruj obiektywu tylko prosto na horyzont. Najbardziej efektowne ujęcia wychodzą wtedy, gdy fragment skalistego wybrzeża stanowi ramę dla widoku na morze. Pod koniec dnia cieplejsze światło zmienia wygląd klifów i wody. Ponieważ Mirador jest znany jako miejsce, z którego ogląda się zachód słońca, trzeba się wtedy liczyć z większą liczbą innych gości.

Drewniane schody

Z górnego poziomu w dół prowadzi długa drewniana konstrukcja złożona ze schodów i pomostów. To nie tylko droga dojazdowa, ale osobna część wrażeń: z każdym krokiem poziom wzroku obniża się względem wybrzeża, a skały zajmują coraz więcej miejsca w polu widzenia. Ścieżka pozwala odkrywać ten teren, nie zamieniając go przy tym w płaską promenadę nadmorską.

Powrót wymaga więcej siły niż zejście. Wejście od brzegu do parkingu zajmuje około dziesięciu minut. To może wydawać się krótko, ale nie daj się zwieść – czekają cię schody, pod górę i letni upał. Jeśli chcesz tylko podziwiać widoki, nie musisz schodzić aż na dół.

Płyty skalne

W dolnej części plażę zastępują duże płyty skalne. Można tu posiedzieć, opalać się albo urządzić piknik, o ile warunki są spokojne. Miejsce to wygląda bardziej naturalnie i surowo niż zagospodarowana strefa kąpielowa. Ręczniki kładzie się bezpośrednio na kamieniach, a droga do wody nie prowadzi po miękkim piasku.

Ten skalisty krajobraz to kluczowy element tego miejsca. Jeśli spodziewasz się piaszczystej zatoczki, to przy Miradorze jej nie znajdziesz. Jeśli natomiast szukasz miejsca tuż przy klifach i nie przeszkadza ci brak wygód, to na dole poczujesz zupełnie inną bliskość morza niż z platformy.

Mały pomost

Mały pomost pozwala na bezpośrednie wejście do wody. W spokojne dni ta skalista zatoka jest idealna do pływania i nurkowania z rurką. Przejrzysta woda ułatwia obserwowanie ryb pod powierzchnią. Właśnie ta możliwość obserwacji sprawia, że dolna część zatoki jest tak atrakcyjna dla miłośników nurkowania z rurką.

Wejście do wody jest jednak kamieniste; nie ma tu piaszczystej plaży. Fale, wiatr i mokre powierzchnie mogą błyskawicznie zmienić sytuację. Do morza warto wchodzić tylko wtedy, gdy wejście i wyjście wydają się bezpieczne, a twoje umiejętności pływackie są dostosowane do panujących warunków. Jeśli masz wątpliwości, zostań na płytach skalnych albo ciesz się widokiem z góry.

Wizyta

Już sama stroma, kręta droga dojazdowa wprowadza w klimat tego miejsca, które leży z dala od głównych nadmorskich tras. Z parkingu ostatni odcinek prowadzi do punktu widokowego; do platformy jest około 150 metrów. Tam decydujesz, czy poprzestaniesz na spokojnej przerwie z widokiem, czy też zejdziesz drewnianymi schodami do skalistej zatoczki, co stanie się częścią wycieczki.

Krótki postój, żeby podziwiać widoki

Dla tych, którzy chcą głównie robić zdjęcia i posiedzieć na ławce, patrząc na morze, Mirador to fajny punkt na krótki postój. Platforma znajduje się tuż przy parkingu, więc nie musisz iść daleko. Mimo to warto się tu chwilę zatrzymać: różne widoki wzdłuż klifów i widok w dół na skalistą zatokę odkryjesz dopiero, gdy spokojnie się rozejrzysz.

Ustalanie konkretnego czasu pobytu nie ma większego sensu. Jeśli nie schodzisz w dół, wizyta może być krótka; piknik, spacer nad wodę albo przerwa na nurkowanie z rurką znacznie ją wydłużą. Planując wycieczkę, warto też wziąć pod uwagę drogę powrotną po schodach, która z morza na parking zajmuje około dziesięciu minut.

Poranek i poza sezonem

Poza letnim szczytem sezonu Mirador jest opisywany jako spokojne i mało uczęszczane miejsce. Wtedy widok i szum wody są ważniejsze niż szukanie wolnego miejsca do siedzenia czy odpowiedniego miejsca na skałach.

Jeśli chcesz poczuć samotność, lepiej unikaj szczytu sezonu letniego. Wtedy przyciągają tu nie tylko widoki, ale też dostęp do wody. Parking, schody i ograniczone powierzchnie skalne mogą być wtedy odpowiednio bardziej zatłoczone.

Zachód słońca

Wieczorem Mirador staje się miejscem spotkań dla tych, którzy chcą podziwiać zachód słońca nad morzem. Ławki i niczym nieprzesłonięty horyzont sprawiają, że to idealne miejsce na taką okazję. Ciepłe światło podkreśla kontury klifów, a kolory na powierzchni wody ciągle się zmieniają.

Właśnie dlatego, że ta pora dnia jest tak popularna, nie oznacza to automatycznie, że jest najspokojniejsza. Po zachodzie słońca czeka cię droga powrotna przy szybko słabnącym świetle; jeśli schodzisz aż do skał, nie powinieneś ruszać w drogę powrotną dopiero po zapadnięciu ciemności.

Dojazd i parkowanie

Z głównej drogi wjeżdżasz w nadmorski krajobraz w okolicy Bellavista, a potem stromą, krętą drogą dojazdową kierujesz się w stronę punktu widokowego. Zwykły wypożyczony samochód poradzi sobie na tej trasie, ale serpentyny wymagają ostrożności. Powolna jazda jest szczególnie wskazana tam, gdzie spotykają się pojazdy jadące z przeciwnej strony, są zakręty z ograniczoną widocznością albo droga jest wąska.

Z lotniska w Palmie

Z lotniska w Palmie trasa prowadzi drogą Ma-6014 do Bellavisty. Odcinek drogowy ma 14 kilometrów, a podróż trwa około 32 minut. Te dane dotyczą wyłącznie trasy do Bellavisty, a nie do samego punktu widokowego. Na ostatnim odcinku dochodzi jeszcze lokalna droga dojazdowa i strome zakręty.

Ta stosunkowo krótka trasa sprawia, że Mirador to fajny punkt na wycieczkę wzdłuż wybrzeża po przylocie albo przed powrotnym lotem. Warto jednak zostawić sobie spory zapas czasu: ostatnie zakręty nie dają się pokonywać tak szybko jak na głównej drodze.

Z centrum Palmy

Z centrum Palmy jedziesz najpierw drogą Ma-19, a potem Ma-6014 do Bellavista. Do tego miejsca jest 20 kilometrów; podróż trwa około 43 minut. Tutaj też mierzona trasa kończy się w Bellavista. Dalsza droga do punktu widokowego prowadzi lokalną siecią dróg i stromą drogą wzdłuż wybrzeża.

Jeśli jedziesz z Palmy, nie planuj tej wycieczki tylko na podstawie samego czasu podróży. Zachód słońca to popularna pora na wizytę.

Parking i ostatni odcinek trasy pieszej

Tuż przy początku drewnianych pomostów jest parking. Stamtąd do punktu widokowego jest około 150 metrów. Samochód można więc zaparkować całkiem blisko Miradoru; ścieżka prowadząca w dół do morza jest wyraźnie oddzielona od parkingu i biegnie wzdłuż dłuższej klatki schodowej.

W środku lata w tej miejscowości może być znacznie tłoczniej.

Jak dojechać autobusem

W dalszej części wybrzeża znajdują się przystanki Badia Blava 1, Badia Blava 2, Badia Gran 1 i Mirador de sa Torre 2. Nie są one jednak położone bezpośrednio przy platformie widokowej. Ostatnie odcinki do punktu widokowego, a zwłaszcza stromy podjazd, trzeba uwzględnić osobno przy planowaniu trasy autobusu. Dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny przebieg trasy i odpowiednią trasę pieszą; punkt widokowy nie jest przystosowany do krótkiego, bezpośredniego wysiadania z autobusu.

W okolicy

Bellavista to jedna z tych nadmorskich stref na południe od Palmy, gdzie na przemian pojawiają się dzielnice mieszkalne, skaliste zatoki i punkty widokowe. Mirador pokazuje tu stronę tego odcinka, w której dominuje natura: strome wybrzeże z bezpośrednim widokiem na morze.

Bellavista

Bellavista jest punktem wyjścia w opisie dojazdu i służy przede wszystkim do orientacji. Stąd lokalna sieć dróg prowadzi dalej w stronę wybrzeża. Jeśli wybierasz się do Miradoru, warto więc odróżnić punkt docelowy „Bellavista” w ogólnym planie trasy od faktycznego punktu widokowego. Podane czasy dojazdu z lotniska i Palmy kończą się w samej miejscowości; do tego trzeba jeszcze doliczyć ostatnie zakręty.

Badia Blava i Badia Gran

Badia Blava i Badia Gran leżą w tym samym południowym regionie wybrzeża i łatwo je włączyć do wycieczki po okolicy. Obie nazwy pojawiają się też przy planowaniu podróży komunikacją miejską, bo są tam przystanki. Jeśli chcesz połączyć wizytę na Miradorze z innymi atrakcjami wybrzeża, znajdziesz tu odpowiednie punkty orientacyjne, bez konieczności przemieszczania się do zupełnie innej części wyspy.

Takie połączenie ma sens zwłaszcza wtedy, gdy sam postój na podziwianie widoków jest krótki. Jeśli natomiast zechcesz zejść do skalistej zatoki, popływać albo zostać aż do zachodu słońca, nie warto przeładowywać sobie dnia zbyt wieloma innymi planami. Siła tego punktu widokowego polega właśnie na tym, żeby przez chwilę po prostu patrzeć na morze, zamiast tylko zrobić zdjęcie i od razu jechać dalej.

Caló de ses Lleonardes i Cala Blava

Inne nazwy, które pojawiają się podczas zwiedzania tego odcinka wybrzeża, to Caló de ses Lleonardes i Cala Blava.

Żeby zaplanować trasę, wystarczy połączyć jeden z tych punktów z punktem widokowym Mirador. Jeśli chcesz dotrzeć do Pujador des Frares późnym popołudniem, nie ryzykuj, że przegapisz zachód słońca przez zbyt napięty harmonogram wycieczki.