Baltasar Samper

Baltasar Samper i Marquès (1888–1966) był majorkańskim pianistą, kompozytorem, dyrygentem i badaczem pieśni ludowych – jedną z najważniejszych postaci katalońskiej kultury muzycznej początku XX wieku. Urodził się w Palma, a jako czołowy przedstawiciel katalońskiego Noucentisme współtworzył postimpresjonistyczną tradycję muzyczną, ściśle łączącą badania nad muzyką ludową z twórczością kompozytorską. Nagrania terenowe i badania, które prowadził na Majorce, zaowocowały takimi dziełami jak suita symfoniczna „Cançons i danses de l'Illa de Mallorca” (1929) oraz mała suita „Ritual de pagesia” (1933). Na chór i orkiestrę skomponował „Càntic espiritual” (1941). W 1935 roku Samper prowadził również wykłady o jazzie, udokumentowane w wydanej w 2019 roku publikacji „Baltasar Samper. Música de Jazz. Conferències de 1935” (Lleonard Muntaner Editor). Prześladowany za rządów frankizmu, ostatnie lata życia spędził na emigracji w Meksyku, gdzie zmarł w 1966 roku. W 2023 roku nakładem wytwórni FICTA ukazało się kompletne wydanie jego utworów wokalnych i fortepianowych, wyróżnione nagrodą Enderrock de Balears de Música Clàssica 2024. Z Sóller na Majorce łączy go szczególna historia badań i życia, którą dziś przypominają retrospektywy kulturalne.