Hondenverzekering Spanje: wat de dierenwelzijnswet echt voorschrijft

Sinds de Spaanse dierenwelzijnswet Ley 7/2023 doet de bewering de ronde dat elke hondenbezitter in Spanje nu verplicht een hondenverzekering nodig heeft – punt. Zo eenvoudig ligt het niet, en precies dat wordt in deze gids uitgelegd. Artikel 30 van de wet verplicht hondenbezitters inderdaad tot een gratis cursus en een aansprakelijkheidsverzekering, maar laat het cruciale deel – het verzekerde bedrag en de inhoud van de cursus – uitdrukkelijk over aan een nog vast te stellen verordening. Tegelijkertijd blijft voor honden die als gevaarlijk zijn aangemerkt (PPP) een oudere, strenge wet ongewijzigd van kracht, met een eigen verzekeringsplicht en eigen boeteregels. Hier lees je wat er in de wettekst staat, waar de leemte zit en wat dit in de praktijk voor jou als hondenbezitter op Mallorca betekent.

Wil je weten of je huidige inboedel- of aansprakelijkheidsverzekering je hond al dekt?

• Stel een persoonlijke vraag — wij helpen je je documenten en termijnen op een rij te zetten
• Vind een Duitstalige dierenarts in de gids

2 wetten, 2 werelden – het overzicht

Wie zoekt naar "Hondenverzekering Spanje", stuit bijna altijd op een mix van 2 totaal verschillende rechtsbronnen. De nieuwe dierenwelzijnswet Ley 7/2023 geldt algemeen voor alle huisdieren en alle hondenbezitters. De oudere wet Ley 50/1999 geldt uitsluitend voor honden die als potentieel gevaarlijk zijn aangemerkt (PPP, "perros potencialmente peligrosos") en is niet ingetrokken door Ley 7/2023 – in de volledige tekst van de nieuwe wet wordt Ley 50/1999 zelfs niet genoemd.

Let op: Het artikel maakt consequent onderscheid tussen "wat in de wet staat" en "wat al van toepassing is". Dat is geen haarkloverij – bij een verplichting waarvoor een verordening nodig is om in de praktijk uitvoerbaar te zijn, maakt dat een wereld van verschil.

De dierenwelzijnswet Ley 7/2023: wat Artikel 30 daadwerkelijk zegt

De Ley 7/2023, de 28 de marzo, de protección de los derechos y el bienestar de los animales, is volgens Disposición final novena 6 maanden na publicatie in het Boletín Oficial del Estado (BOE) in werking getreden. Artikel 30 gaat uitsluitend over het houden van honden ("Tenencia de perros") en legt 2 verplichtingen vast:

1. Wie houder van een hond wil worden, moet aantonen dat hij of zij een cursus hondenhouden heeft gevolgd. Deze cursus is onbeperkt geldig en gratis, maar de precieze inhoud wordt bij verordening ("reglamentariamente") vastgesteld.
2. Gedurende het hele leven van de hond moet de houder een aansprakelijkheidsverzekering voor schade aan derden afsluiten en in stand houden. Deze moet ook personen dekken die verantwoordelijk zijn voor het dier. Ook de hoogte van de dekking wordt bij verordening vastgesteld.

Let op: De wet noemt zelf geen aanbieder, procedure of bedrag, noch voor de cursus noch voor de verzekering. Wie je een concreet dekkingsbedrag of een bepaalde cursusaanbieder als "wettelijk verplicht" verkoopt, verwijst naar een bron die verder gaat dan de wettekst.

Het voorbehoud van een verordening: waarom dit in de praktijk belangrijk is

De term "reglamentariamente" is geen formaliteit. Hij betekent dat de overheid de praktische voorwaarden – zoals de hoogte van de dekking en de inhoud van de cursus – nog in een afzonderlijke uitvoeringsverordening moet vastleggen. Zonder deze verordening ontbreekt voor jou als houder de basis om te weten welke polis volgens de wet daadwerkelijk "voldoende" is.

Dit betekent niet dat de verplichtingen "opgeschort" of niet van kracht zouden zijn – die bewering, die op sommige fora en in blogs van advocatenkantoren rondgaat, is niet met een officiële bron te onderbouwen. Het betekent echter ook niet dat een bepaalde verzekering of cursus al als wettelijk conform geldt. De eerlijke stand van zaken: de verplichting staat in de wettekst, maar de uitvoeringsdetails zijn tot dusver niet op een openbaar gecontroleerde plek vastgelegd.

Let op: Naast de landelijke regeling kunnen autonome gemeenschappen en gemeenten eigen voorschriften voor het houden van honden vaststellen. Of en hoe de Balearen of afzonderlijke gemeenten op Mallorca hierop aanvullingen hebben, moet je ter plaatse nagaan – dit onderzoek bevat hierover geen gecontroleerde informatie.

Wat nu al voor alle hondenbezitters geldt (Art. 24)

Los van het voorbehoud van nadere regelgeving bij Art. 30 bevat Artikel 24 van Ley 7/2023 algemene verplichtingen voor alle houders van huisdieren, die vanaf de inwerkingtreding direct gelden:

• Zorgen voor waardige leefomstandigheden voor het dier.
• Opvoeding en omgang zonder lijden, angst of dwang.
• Passend toezicht houden om te voorkomen dat het dier wegloopt.
• Dieren niet alleen in afgesloten voertuigen achterlaten bij gevaarlijke temperaturen of andere gevaarlijke omstandigheden.
• Zorgen voor de nodige veterinaire zorg, waaronder regelmatige controles door een dierenarts – de precieze frequentie hiervan wordt eveneens bij verordening bepaald.

Voor de veterinaire zorg is het verstandig om vroegtijdig een vaste contactpersoon ter plaatse te vinden – in het brancheoverzicht Dierenartsen op Mallorca vind je een overzicht.

Openbare ruimte: straten, stranden, parken

Volgens Art. 26.7 moeten gemeenten de toegang van huisdieren tot stranden, parken en andere openbare ruimten bevorderen, zolang er geen risico bestaat. Gemeenten zijn bovendien verplicht om speciaal ingerichte losloopgebieden aan te wijzen, met name voor honden. Hoe een gemeente dit precies uitvoert, bepaalt zij zelf binnen het kader van haar Ordenanzas – bekijk vóór elk uitstapje de specifieke hondenstranden op Mallorca.

Potentieel gevaarlijke honden (PPP): de oudere, strengere regeling

Voor honden die als potentieel gevaarlijk zijn aangemerkt, geldt al jaren ongewijzigd Ley 50/1999. Deze is niet vervangen door Ley 7/2023 en blijft daarnaast van kracht – met een eigen, al concreet geldende verzekeringsplicht:

Daarnaast schrijft de Disposición adicional primera voor dat PPP-honden in de openbare ruimte aan een lijn of ketting van minder dan 2 meter lang en met een goedgekeurde, rasspecifieke muilkorf moeten worden uitgelaten. Volgens Art. 5 is identificatie (chip) bij honden "obligatoria sin excepciones" – zonder uitzondering verplicht. Welke rassen precies als potentieel gevaarlijk gelden, is vastgelegd in een aparte lijst die hier niet is behandeld – meer informatie vind je in de gids over lijsthonden in Spanje.

Boetes volgens de Ley 50/1999

Art. 13.5 stelt een boetekader vast voor overtredingen in verband met potentieel gevaarlijke honden, ingedeeld naar ernst:

Let op: Deze boetecategorie geldt uitdrukkelijk voor overtredingen in het kader van Ley 50/1999, dus in verband met potentieel gevaarlijke honden – niet als algemene boetecatalogus voor alle hondenbezitters. Dit onderzoek bevat geen gecontroleerde informatie over mogelijke sancties op grond van Ley 7/2023 zelf.

Praktisch advies: een aansprakelijkheidsverzekering voor honden is toch verstandig

Ongeacht hoe de toekomstige regeling rond art. 30 er precies uit zal zien, is een aansprakelijkheidsverzekering voor honden puur uit voorzorg al verstandig: een hond kan een ongeval veroorzaken, iemand ten val brengen of materiële schade aanrichten. Als eigenaar ben je daarvoor civielrechtelijk aansprakelijk, los van de dierenwelzijnswet. Controleer eerst of je bestaande particuliere aansprakelijkheids- of inboedelverzekering je hond al dekt, voordat je een aparte polis afsluit. Concrete verzekerde bedragen of jaarpremies kun je alleen betrouwbaar vaststellen aan de hand van een persoonlijk aanbod van een makelaar of verzekeraar – er doen veel algemene bedragen de ronde, maar dit onderzoek heeft er geen gecontroleerd.

Meer over de algemene regels voor particuliere aansprakelijkheidsverzekeringen in Spanje vind je in de gids over aansprakelijkheidsverzekering Spanje.

Meest voorkomende fouten

• Klakkeloos beweren dat de verplichting nog niet geldt of al volledig van kracht is. Beide beweringen zijn onnauwkeurig: de wet voorziet in de verplichting, maar het uitvoeringskader ontbreekt deels.
• Ley 7/2023 en Ley 50/1999 door elkaar halen. Wie een lijsthond houdt, valt naast de algemene regeling ook onder de strengere PPP-regeling, die al volledig van kracht is.
• Ervan uitgaan dat een bepaald verzekerd bedrag officieel verplicht is. Voor de algemene aansprakelijkheidsverzekering voor honden op grond van art. 30 bestaat dit bedrag vooralsnog niet.
• Aanvullende regionale en gemeentelijke regels over het hoofd zien. Autonome gemeenschappen en gemeenten kunnen eigen voorschriften vaststellen, die je ook moet controleren.
• Bij lijsthonden de vergunningplicht van de woongemeente vergeten. Alleen een verzekering is niet voldoende voor de PPP-vergunning – daar komen een verklaring omtrent gedrag en een psychologisch rapport bij.

Wat volgt hierna?

Zodra de uitvoeringsverordening bij Art. 30 is gepubliceerd, zullen de verzekerde som en de inhoud van de cursus naar verwachting duidelijk zijn. Tot die tijd kun je alleen terecht bij de bevoegde ministeries en de actuele gemeentelijke en regionale voorschriften. Wie toch al een hond meeneemt naar Mallorca of hier een hond aanschaft, doet er goed aan ook de lokale registratieplicht in de gaten te houden – meer informatie vind je in de gids Hond registreren op Mallorca.

Checklist voor hondenbezitters op Mallorca

1. Controleer of je hond als potentieel gevaarlijk (PPP) is ingedeeld – is dat zo, vraag dan een vergunning aan bij de gemeente waar je woont.
2. Controleer of je huidige inboedel- of aansprakelijkheidsverzekering al een hondenverzekering bevat.
3. Zorg dat je hond gechipt is – dit is zonder uitzondering verplicht voor alle honden.
4. Voor PPP-honden: gebruik in de openbare ruimte een lijn/ketting korter dan 2 meter en een goedgekeurde muilkorf.
5. Houd de actuele stand van de verordening bij Art. 30 (inhoud van de cursus, verzekerde som) in de gaten.
6. Informeer ter plaatse naar de gemeentelijke Ordenanzas over uitlaatgebieden en toegang tot openbare ruimtes.

Conclusie

De Ley 7/2023 heeft het houden van honden in Spanje niet ingrijpend veranderd, maar formuleert 2 duidelijke verplichtingen – een cursus en een aansprakelijkheidsverzekering – waarvan de praktische uitvoering nog afhangt van een verordening. Voor honden die als gevaarlijk zijn ingedeeld verandert er daarentegen niets: de Ley 50/1999, met de eigen en al lang geldende verzekeringsplicht en het boetekader, blijft ongewijzigd van kracht. Wie beide niveaus goed van elkaar onderscheidt, weet precies wat nu al verplicht is en waar nog duidelijkheid over moet komen.

Officiële bronnen

• BOE, Ley 7/2023, de 28 de marzo, de protección de los derechos y el bienestar de los animales — https://www.boe.es/buscar/act.php?id=BOE-A-2023-7936
• BOE, Ley 50/1999, de 23 de diciembre, sobre el Régimen Jurídico de la Tenencia de Animales Potencialmente Peligrosos — https://www.boe.es/buscar/act.php?id=BOE-A-1999-24419