Happy Dream Bar Restaurante

Happy Dream Bar Restaurante ligt in Port de Pollença, in de Carrer de Formentor, één straat achter de baai. Wie over de boulevard loopt, komt er gemakkelijk aan voorbij: een smal restaurant zonder uitzicht op zee, zonder grote raampartijen en met een beperkt aantal tafels binnen. Juist daarom lukt het sommige gasten pas bij een tweede poging om binnen te komen — ’s avonds is de zaak meestal vol. De zaak wordt gerund door een Cubaanse familie. Hij staat in de keuken, zij bedient in het restaurant en hun dochter helpt mee. Dat voel je gedurende de avond: de kok komt aan het einde van de service uit de keuken om te vragen of het heeft gesmaakt, terwijl in het restaurant iemand staat die gasten bij hun tweede bezoek herkent. Er wordt mediterraan gekookt, met rijst, vis en vlees uit de houtskooloven als duidelijke speerpunten. Daarbij komt een Cubaans accent, dat minder op je bord dan in je glas terugkomt. Wat Happy Dream Bar Restaurante op tafel zet De kaart rust op vier pijlers, zoals de zaak het zelf omschrijft: paella’s, verse vis en zeevruchten, vlees uit de houtskooloven en handgemaakte pizza’s. Paella is het visitekaartje. Er is paella met zeevruchten, een gemengde versie met vlees en zeevruchten en een groentevariant. De paella wordt pas bereid wanneer je bestelt, niet vooraf klaargehouden. Een bijzonderheid die op het eiland niet vanzelfsprekend is: de zaak maakt hem ook voor één persoon. Op het vismenu staan tarbot en zeetong, naast zeebaars, sint-jakobsschelpen en een rijstgerecht met garnalen, mosselen en venusschelpen. Als voorgerecht vind je kroketten, Padrón-paprika’s en brood met alioli, plus een salade met geitenkaas. Vegetarisch en vegan eten kan hier zonder dat je zelf gerechten hoeft samen te stellen. Paella, vis en de houtskooloven Het vlees komt uit een houtskooloven, iets waar de zaak zichtbaar veel waarde aan hecht. Op de kaart staan entrecote, gerijpte Chuletón, spareribs en filet. De Chuletón is afkomstig van de Rubia Gallega, het Galicische runderras dat wordt gewaardeerd om zijn vetmarmering en lange rijping; de portie is bedoeld voor twee personen. De echte blijver is echter een ander gerecht: rosé gebakken lamsribs. Dit is het vleesgerecht waar gasten het vaakst opnieuw voor kiezen. Daarbij krijg je huisgemaakte bijgerechten — aardappelen uit de oven, gestoofde groenten en salade — en desgewenst champignonsaus. De pizza’s lopen ernaast, met deeg dat de zaak meer dan een dag laat rijpen voordat het de oven in gaat. Wie zin heeft in iets zoets, kan kiezen voor een chocoladecakeje met ijs of een van de wisselende huisgemaakte desserts. Een Cubaanse familie in Port de Pollença De naam van het restaurant zegt niets over de keuken en ook de afkomst van de eigenaren staat niet op de kaart. Die komt pas aan het einde van de maaltijd naar voren: er verschijnt dan een klein glaasje zelfgemaakte likeur op tafel, volgens een huisrecept, soms vergezeld van rum. De cocktails gaan dezelfde kant op; daarnaast zijn er sangria en een bescheiden, zorgvuldig gekozen wijnassortiment. Dat is de mix die deze zaak kenmerkt: een havenkeuken van rijst, vis en houtskool, gerund door iemand uit het Caribisch gebied, in een ruimte die eerder aan een buurtrestaurant dan aan een restaurant doet denken. De ruimte, de straat, de avond Het restaurant is klein, smal en licht; je eet binnen. Er is geen terras met uitzicht op het water en de zaak doet ook niet alsof dat wel zo is. Wie dat zoekt, vindt het een paar straten verderop. Wie het niet nodig heeft, krijgt er een restaurant voor terug waar het rustiger is en inwoners naast vakantiegangers zitten. De zaak is nadrukkelijk ingesteld op families. Wie een besloten bijeenkomst organiseert, kan het hele restaurant afhuren: er is plaats voor maximaal veertig personen. Bij deze omvang is reserveren geen formaliteit, maar het verschil tussen een tafel en een wandeling.