S'Esgleieta na Majorce: kościół, krajobraz i życie codzienne

S'Esgleieta to nie jest wioska, w której warto spędzić cały dzień na zwiedzaniu, tylko mała osada na północnym zachodzie Majorki, której nieliczne domy skupiają się przy starej drodze łączącej Palmę z Valldemossą. Miejscowość należy do gminy Esporles i leży wśród zielonych przedgórzy Serra de Tramuntana. Pierwsze wrażenie robią kościół, krajobraz i ulica; nie ma tu zwartego historycznego centrum z uliczkami handlowymi czy dużymi placami. Właśnie ta niewielka powierzchnia sprawia, że S’Esgleieta jest interesująca. Odwiedzający odkrywają tu miejsce, które wielu po prostu mija w drodze do Valldemossy: wiejskie, położone blisko gór, a jednocześnie z bezpośrednim połączeniem drogowym z Palmą. Warto się tu na chwilę zatrzymać, żeby zobaczyć kościół i pobliską manufakturę szkła. Warto zaplanować więcej czasu, jeśli chcesz wykorzystać tę miejscowość jako punkt wyjścia na spacer lub wędrówkę.

Dla ludzi, którzy tu mieszkają albo myślą o przeprowadzce, największym atutem nie jest infrastruktura turystyczna, tylko położenie między stolicą a pasmem Tramuntana. S’Esgleieta to nie małe miasteczko w miniaturze, tylko rozproszona zabudowa, gdzie do przyrody masz blisko, a do wielu codziennych usług – trochę dalej. Dlatego samochód odgrywa tu ważną rolę, choć przystanki autobusowe w okolicy umożliwiają korzystanie z transportu publicznego.

S'Esgleieta najlepiej poznać nie jako odosobniony cel wycieczki, ale w kontekście otoczenia. Kościół opowiada o powstaniu tej wioski, Lafiore to symbol żywego rzemiosła na Majorce, a ścieżki w kierunku Valldemossy czy Raixy prowadzą prosto do kulturowego krajobrazu u podnóża gór. Jeśli szukasz wielkich zabytków, plażowego zgiełku czy dzielnicy pełnej restauracji, to nie trafiłeś w odpowiednie miejsce. Jeśli jednak chcesz poznać spokojną, wiejską stronę Majorki, to znajdziesz tu naprawdę ciekawe miejsce na postój.

Historia S'Esgleieta

Od pojedynczego domu do osady

Nazwa miejscowości nawiązuje bezpośrednio do kościoła: „S’Esgleieta” można z grubsza przetłumaczyć jako „mały kościół”. Zgodnie z przekazem historycznym osada ta powstała pod koniec XVIII wieku z pojedynczego gospodarstwa. Nie rozwijała się według wzorca regularnie zaplanowanego miasta z rynkiem, ratuszem i gęstą siecią ulic, tylko jako niewielka grupa domów wzdłuż ważnej trasy lądowej.

Ten proces powstania widać w krajobrazie miejscowości do dziś. S’Esgleieta nie ma rozległego centrum, w którym warstwa po warstwie byłyby widoczne różne epoki historyczne. Osada sprawia raczej wrażenie przystanku w krajobrazie, gdzie wiejskie otoczenie, pojedyncze budynki i droga przelotowa są ze sobą ściślej powiązane niż w większych miejscowościach w Tramuntanie.

Stacja między Palmą a Valldemossą

Zanim pojazdy silnikowe zdominowały tę trasę, S’Esgleieta leżała w dogodnym miejscu na trudniejszej drodze między Palmą a Valldemossą. Podróżni piesi, konni czy na osiołkowych wozach mogli tu zrobić sobie przerwę. Ta wioska była więc raczej praktycznym przystankiem niż celem podróży. Jej znaczenie wynikało z położenia na przełęczy między równiną wokół Palmy a wznoszącymi się terenami Serra de Tramuntana.

Dzisiejszy ruch drogowy zmienił tę funkcję. Trasę pokonuje się szybciej, a wiele pojazdów mija tę małą grupę domów bez zatrzymywania się. Mimo to dawne położenie drogi wyjaśnia, dlaczego właśnie tutaj skupiły się gospoda, domy mieszkalne, a później kościół. S’Esgleieta to więc przykład tego, jak szlaki komunikacyjne na Majorce przyczyniły się do powstawania małych osad, które jednak nie przekształciły się w samodzielne ośrodki handlowe.

Esgleieta de Santa Maria d’Olivar

Kościół Esgleieta de Santa Maria d’Olivar został zbudowany w 1860 roku i stał się charakterystycznym zabytkiem tej miejscowości. Jego budowa miała miejsce znacznie później niż początki rozwoju osady. Tablica przy kościele upamiętnia Santa Catalinę Tomàs. Według lokalnej tradycji jeden z cudów przypisywanych tej świętej miał się wydarzyć w Son Termens, niedaleko S’Esgleieta. Tablica ta łączy tę niepozorną wioskę z lokalną opowieścią religijną, a dla odwiedzających jest jednocześnie wskazówką, że kościół to nie tylko punkt orientacyjny, ale też nośnik lokalnej pamięci.

Rozwój od pojedynczego miejsca zamieszkania, przez przystanek przy drodze, aż po osadę o charakterze kościelnym lepiej wyjaśnia dzisiejszy charakter tego miejsca niż ciąg wielkich wydarzeń historycznych. S’Esgleieta nigdy nie była ufortyfikowanym miastem ani centrum politycznym. Jej wartość historyczna tkwi w skromności: miejsce to pokazuje, jak życie codzienne, podróże i życie religijne łączyły się przy wiejskiej drodze.

Atrakcje turystyczne w S'Esgleieta

Esgleieta de Santa Maria d’Olivar

Kościół Esgleieta de Santa Maria d’Olivar to bezsprzeczny symbol S’Esgleieta. Wśród nielicznych domów szczególnie rzuca się w oczy jego wysoka dzwonnica. Nadaje ona tej wiosce sylwetkę, która – biorąc pod uwagę jej niewielkie rozmiary – wygląda zaskakująco charakterystycznie. Kto jedzie drogą między Palmą a Valldemossą, ten po tej wieży rozpoznaje, że te rozrzucone budynki tworzą konkretną miejscowość, a nie tylko przypadkową grupę domów.

Kościół został zbudowany w 1860 roku. Jego znaczenie wynika z roli, jaką odgrywa dla osady: kościół nadaje charakter miejscowości; nazwę miejscowości można z grubsza przetłumaczyć jako „mały kościół”. Z zewnątrz dobrze widać, jak ściśle budynek, ulica i krajobraz są tu ze sobą powiązane. Dzwonnica to jednocześnie symbol religijny i punkt orientacyjny na wsi.

Przy kościele znajduje się tablica pamiątkowa poświęcona Santa Catalinie Tomàs. Nawiązuje ona do tradycji, zgodnie z którą jeden z cudów przypisywanych Santa Catalinie Tomàs miał miejsce w okolicy Son Termens. Tablica to drobny szczegół, ale właśnie dlatego jest ważna podczas zwiedzania: pozwala poznać lokalną historię, która pozostaje niewidoczna, gdy tylko przejeżdżasz obok.

Żeby zwiedzić tę okolicę, wystarczy spokojny spacer po bezpośrednim otoczeniu kościoła. Wtedy też rzuca się w oczy, jak mało miejski charakter ma S’Esgleieta: nie ma tu ciągu monumentalnych placów, tylko sakralne centrum w małej osadzie ulicznej.

Son Termens

Son Termens wpisuje się w bezpośredni kontekst historyczny S'Esgleieta. Miejsce to wiąże się z kultem Santa Cataliny Tomàs i stanowi punkt odniesienia dla tablicy przy kościele. Dla odwiedzających Son Termens to więc nie tyle klasyczna atrakcja turystyczna z ustaloną trasą zwiedzania, co raczej miejsce o znaczeniu krajobrazowym i religijnym.

Historia ta ujawnia się poprzez kościół i tablicę pamiątkową. Jeśli interesuje cię lokalny kult świętych na Majorce, znajdziesz tu zwięzły, ale konkretny wgląd w ten temat. Ten kontekst pokazuje jednocześnie, jak nawet małe wioski na wyspie, dzięki tradycji ustnej i pamięci religijnej, wpisują się w szersze konteksty kulturowe.

Wygląd miejscowości

Sama zabudowa nie jest skansenem, ale warto się jej przyjrzeć. S'Esgleieta to niewielka grupa domów położonych przy historycznej trasie do Valldemossy. Pomiędzy budynkami rozciągają się widoki na zielone przedgórze Tramuntany. Kamień, roślinność i przestrzeń uliczna oddają przejście od regionu stolicy do górskiego krajobrazu.

Spacer jest krótki i opiera się raczej na szczegółach niż na długiej liście poszczególnych zabytków. Dzwonnica, domy, mury i otwarty krajobraz tworzą całość, która ujawnia się raczej powoli niż spektakularnie. Z fotograficznego punktu widzenia szczególnie ciekawy jest kontrast wielkości między małą osadą a dominującą wieżą kościelną. Wcześnie rano albo przy łagodniejszym świetle późnym popołudniem wiejska okolica wyróżnia się wyraźniej niż w jasnym słońcu w południe.

Zakupy i rzemiosło

Lafiore

Lafiore to najważniejsze miejsce dla miłośników rękodzieła w okolicy S'Esgleieta. Ta manufaktura szkła, z głównym sklepem i warsztatem, leży przy drodze z Palmy do Valldemossy i łączy tradycyjne techniki dmuchania szkła z nowoczesnym designem. Tworzą tu przedmioty dekoracyjne w oryginalnych kolorach i kształtach, w tym unikatowe egzemplarze.

To miejsce to coś więcej niż zwykły sklep z pamiątkami. Pokazuje, jak można kontynuować historyczne rzemiosło na Majorce, nie ograniczając się wyłącznie do powielania tradycyjnych form. Technika dmuchania szkła pozostaje podstawą, ale kolorystyka i wzornictwo są celowo nowoczesne. Właśnie to połączenie rzemiosła z designem sprawia, że Lafiore jest interesujące nawet dla tych, którzy nie szukają klasycznego wyspiarskiego kiczu.

Wizytę tę można świetnie połączyć z wycieczką do kościoła, bo oba miejsca leżą na tej samej wiejskiej trasie. Podczas gdy kościół wyjaśnia, skąd wzięła się ta wioska, to właśnie manufaktura sprawia, że dziś jest ona znana poza jej granicami. Wielu podróżnych, którzy w innym przypadku tylko przejeżdżaliby przez S’Esgleieta w drodze do Valldemossy, poznaje tę miejscowość dzięki Lafiore.

Na zakupy warto przeznaczyć wystarczająco dużo czasu, żeby wszystko dokładnie obejrzeć. Szkło dmuchane ręcznie zyskuje na uroku dzięki drobnym różnicom w kształcie, powierzchni i przejściach kolorystycznych. Zwłaszcza w przypadku unikatów warto porównać ze sobą kilka dzieł. Delikatne przedmioty wymagają bezpiecznego opakowania na dalszą podróż, zwłaszcza jeśli potem czeka cię jazda po krętych drogach w kierunku Tramuntany.

W S’Esgleieta nie ma klasycznej ulicy handlowej. Zakupy skupiają się tu głównie na rękodziele, co zasadniczo różni się od spaceru po targu w większej miejscowości. Jeśli szukasz jedzenia, rzeczy na co dzień albo szerokiego wyboru sklepów, warto połączyć wizytę tutaj z wycieczką do większej miejscowości. Jeśli natomiast chcesz poznać majorkińskie rękodzieło, znajdziesz tu naprawdę fajny powód, żeby się tu zatrzymać.

Atrakcje i wycieczki

Wycieczka do Valldemossy

Z S’Esgleieta prowadzi tradycyjna trasa turystyczna w kierunku Valldemossy. Szlak biegnie wzdłuż potoku Torrent de Valldemossa i łączy tę małą wioskę z jedną z najbardziej znanych górskich miejscowości na Majorce. Podczas podejścia zajęło to prawie trzy godziny, a w drugą stronę – około dwóch. Te dane pokazują, że nie jest to krótka wycieczka po okolicy, tylko pełnoprawna wędrówka.

Atrakcyjność tej trasy tkwi w zmianie krajobrazu. S’Esgleieta leży w zielonych przedgórzach Serra de Tramuntana, podczas gdy Valldemossa jest już znacznie bardziej naznaczona górskim krajobrazem. Podczas wędrówki pieszej tę zmianę można poczuć o wiele bardziej bezpośrednio niż z samochodu. Potok wyznacza naturalny przebieg trasy i prowadzi przez okolice położone z dala od zatłoczonych centrów miejscowości.

Ta trasa jest idealna dla tych, którzy planują wędrówkę tam i z powrotem, a na powrót chcą skorzystać z transportu publicznego. Warto więc wcześniej sprawdzić, czy wybrane połączenie będzie dostępne w danym dniu i o wybranej godzinie. Solidne buty, woda i ochrona przeciwsłoneczna to podstawowe wyposażenie niezależnie od pory roku. Po deszczu ścieżki wzdłuż potoku mogą być mokre lub trudne do przejścia; w upalne dni na otwartych odcinkach może brakować cienia.

Droga do Raixa

Kolejna opcja prowadzi z S’Esgleieta w stronę Raixa. Trasę tę poleca się przede wszystkim ze względu na maljorskie krajobrazy. Jest to idealna propozycja dla tych, którzy nie chcą pokonywać dłuższego podjazdu do Valldemossa, ale chcą połączyć zwiedzanie tej wioski z aktywnością fizyczną na łonie natury.

Trasa ta pokazuje, gdzie leży S'Esgleieta – między Palmą a górami. Zamiast miejskiego spaceru z kawiarniami i sklepami, na wędrowców czeka mallorski krajobraz. Ponieważ nie każdy odcinek jest zaprojektowany jako turystyczna ścieżka spacerowa, przed wyruszeniem warto sprawdzić dokładną trasę na aktualnej mapie turystycznej. Należy szanować prywatne drogi dojazdowe i posesje.

Wycieczka do Esporles

Esporles to większa miejscowość w tej gminie i świetnie nadaje się jako uzupełnienie wizyty w S'Esgleieta. Ta główna miejscowość ma znacznie bardziej wyrazistą strukturę urbanistyczną i leży w dolinie pasma Serra de Tramuntana. Dzięki temu można łatwo porównać, jak różnie rozwinęła się tradycyjna górska miejscowość i mała osada przydrożna.

W S'Esgleieta znajdziesz kościół, manufakturę szkła i piękne krajobrazy, a Esporles to większe centrum gminy. Jeśli zastanawiasz się nad zamieszkaniem w tej okolicy, warto obejrzeć obie miejscowości po kolei. W ten sposób zobaczysz różnicę między większym centrum gminy a małą osadą.

Valldemossa i południowa część Tramuntany

Valldemossa to naturalna kontynuacja trasy przez S'Esgleieta. Droga pnie się w górę od bardziej otwartego krajobrazu w kierunku gór i prowadzi do Valldemossy. Dlatego S'Esgleieta świetnie nadaje się na spokojny początek albo zakończenie wycieczki do Valldemossy.

Jeśli chcesz połączyć te dwie miejscowości, nie pomyl ich ról. Valldemossa i S’Esgleieta można połączyć podczas jednej wycieczki samochodem albo szlakiem turystycznym. Właśnie ten kontrast jest bardzo pouczający: pokazuje, że region Tramuntana to nie tylko słynne kamienne wioski, ale też osady, drogi, warsztaty i rozrzucone osiedla.

Dojazd i transport

Samochodem z lotniska

Z lotniska w Palmie trasa prowadzi drogą Ma-20, a potem Ma-1110 i Ma-1120 do S’Esgleieta. Odległość to 26 kilometrów, a podróż zajmuje około 38 minut. Po przejechaniu odcinka obwodnicy Palmy trasa przechodzi w drogę prowadzącą z centrum miasta w kierunku uniwersytetu, Valldemossy i Tramuntany.

Dla przyjeżdżających oznacza to, że do S'Esgleieta można dojechać z lotniska bez konieczności przejeżdżania przez stare miasto, ale nie leży ono tuż przy zjeździe z autostrady. Ostatni odcinek trasy prowadzi drogami lokalnymi. Jeśli przylatujesz prosto z lotniska, zwróć uwagę na niewielką zabudowę, bo miejscowość nie wyróżnia się rozległą strefą przyjazdu dla turystów ani rzucającą się w oczy dzielnicą hotelową.

Samochodem z Palmy

Z centrum Palmy to 21 kilometrów drogowych trasą Ma-1110 i Ma-1120. Podróż trwa około 42 minut. Trasa biegnie korytarzem prowadzącym ze stolicy w kierunku Valldemossy i wyprowadza z gęsto zabudowanego obszaru miejskiego do coraz bardziej zielonej, wiejskiej okolicy.

Zmierzony czas dojazdu pokazuje, że sama liczba kilometrów to nie wszystko dla osób dojeżdżających do pracy. Ruch miejski, wyjazd z Palmy i droga krajowa mają większy wpływ na trasę niż szybkie połączenie autostradowe. Jak na sporadyczną wycieczkę, trasa jest całkiem przystępna. Jeśli dojeżdżasz codziennie, warto sprawdzić ją w godzinach, kiedy faktycznie pracujesz, bo to właśnie dojazd i powrót w rejonie Palmy decydują o rytmie twojej drogi do pracy.

Autobus i dalsza podróż

Przystanki autobusowe w okolicy zapewniają połączenie S'Esgleieta z transportem publicznym. Dokładne lokalizacje przystanków i linie znajdziesz w rozkładzie jazdy na stronie poświęconej tej miejscowości. Autobus jest szczególnie przydatny podczas podróży wzdłuż trasy oraz na wycieczkach, gdzie punkt startowy i docelowy nie pokrywają się. Dzięki temu wycieczkę do Valldemossy można zaplanować jako wędrówkę tam i z powrotem, bez konieczności wracania na koniec trasy do zaparkowanego samochodu.

Mimo że osada jest niewielka, wymaga to jednak więcej planowania niż pobyt w Palmie. Przed wyjazdem warto sprawdzić, jak dojść do przystanku, z jaką częstotliwością kursują autobusy i o której odjeżdża ostatni autobus powrotny. Jeśli chcesz spontanicznie gdzieś wyskoczyć, zrobić większe zakupy albo załatwić sprawy w kilku miejscach, samochód daje zdecydowanie większą swobodę. Jeśli chcesz na stałe zrezygnować z samochodu, powinieneś porównać nie tylko ogólną ofertę autobusową, ale też swój codzienny harmonogram – uwzględniając godziny pracy i załatwianie spraw.

Parkowanie i zatrzymywanie się

Zatrzymując się, pamiętaj, żeby nie blokować podjazdów, posesji i ruchu na drodze. Żeby rzucić okiem na kościół, wystarczy legalne miejsce parkingowe w pobliżu; jeśli planujesz dłuższą wędrówkę, wybierz wcześniej odpowiedni punkt wyjścia, gdzie samochód będzie mógł stać przez kilka godzin.

Szczególnie ważna jest decyzja podjęta z wyprzedzeniem. Jeśli zauważysz wieżę kościoła dopiero podczas przejazdu, nie hamuj gwałtownie ani nie skręcaj w prywatny podjazd. Bezpieczniej jest wcześniej sprawdzić lokalizację na mapie i zaplanować postój jako stały punkt programu.

Życie w S'Esgleieta

Codzienne życie w małej osadzie

W S'Esgleieta życie na co dzień bardziej przypomina mieszkanie na wsi niż w tętniącym życiem centrum miejscowości. Domy są rozrzucone po małej osadzie i na przyległych terenach wiejskich. Nie ma tu gęstego ciągu, w którym główny plac przechodzi w ulicę handlową i obiekty komunalne, jak to zwykle bywa w większych miejscowościach na Majorce. Kto tu mieszka, decyduje się więc nie tylko na spokój, ale też na inny sposób organizacji codziennego życia.

Wiele spraw da się załatwić za jednym zamachem: zakupy, spotkania i inne sprawy można sensownie połączyć z wyjazdem do Palmy lub innej większej miejscowości. Dotyczy to też osób, które regularnie potrzebują specjalnych usług. Przy wyborze konkretnej lokalizacji mieszkaniowej kluczowe znaczenie ma to, jak szybko można dotrzeć do głównej drogi oraz czy do codziennych miejsc docelowych można bezpiecznie dotrzeć pieszo.

Lokalne zaopatrzenie i infrastruktura społeczna

Oferta dostępna w tej wiosce nie skupia się na kompleksowej obsłudze lokalnej. Manufaktura szkła to wyspecjalizowany zakład, który nie zastępuje sklepów spożywczych ani usług codziennego użytku. W okolicy znajdują się przystanki autobusowe IES Josep Font i Trias 1 oraz IES Josep Font i Trias 2. Rodziny powinny jednak indywidualnie sprawdzić konkretne połączenia między mieszkaniem, szkołą i placówką opieki.

Najważniejsze jest to, czy cały łańcuch codziennych spraw działa: dojazd, godziny otwarcia, powrót i możliwość załatwienia kilku spraw naraz. Dla osób, które mają samochód, da się to dobrze zorganizować; bez samochodu wymaga to planu dnia ściśle dopasowanego do rozkładu jazdy.

Dojazdy do Palmy

Do Palmy jest 21 kilometrów drogowych. Podróż do centrum drogami Ma-1110 i Ma-1120 zajmuje około 42 minut. S’Esgleieta leży więc wystarczająco blisko, żeby regularnie dojeżdżać do pracy, ale nie jest to dzielnica z bezpośrednim połączeniem z centrum miasta. Trasa prowadzi drogą krajową i wymaga wjazdu do stolicy, co warto realistycznie wziąć pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o zamieszkaniu.

Dla osób pracujących w północno-zachodniej części Palmy lub wzdłuż tego korytarza lokalizacja może być korzystniejsza niż w przypadku miejsc pracy po drugiej stronie miasta. Jeśli masz stałe godziny rozpoczęcia pracy, warto sprawdzić trasę w typowych godzinach dojazdów. Jeśli masz elastyczny grafik lub pracujesz tylko w niektóre dni, łatwiej pogodzisz dojazd z chęcią mieszkania na wsi.

Do lotniska można dojechać drogami Ma-1120, Ma-1110 i Ma-20 – to 26 kilometrów i około 38 minut jazdy. To wygodne rozwiązanie dla osób często podróżujących, mimo że S’Esgleieta nie leży w bezpośrednim sąsiedztwie lotniska. Jeśli chodzi o mobilność zawodową, to połączenie wiejskiej lokalizacji i niedługiej drogi na lotnisko to konkretna zaleta tego miejsca.

Życie bez samochodu

Codzienne życie bez samochodu nie jest niemożliwe, ale wymaga odpowiedniej lokalizacji mieszkania w pobliżu przystanków oraz stabilnego, przewidywalnego rytmu dnia. Autobus przydaje się na pojedyncze przejazdy do Palmy albo na powrót z wędrówki. Trudniej jest jednak z spontanicznymi wyjazdami, dużymi zakupami, kilkoma spotkaniami w różnych miejscach albo późnymi powrotami.

Dlatego przed przeprowadzką warto zrobić test w codziennych warunkach, a nie tylko obejrzeć mieszkanie w weekend. Trzeba sprawdzić, jak daleko jest na piechotę od potencjalnego mieszkania do przystanku, jaki jest pierwszy dogodny kurs rano, jak wygląda powrót wieczorem i czy łatwo dotrzeć do ważnych miejsc. Jeśli zamierzasz poruszać się rowerem lub autobusem, warto też sprawdzić stan dróg, a nie tylko odległość na mapie.

Dzielnice mieszkaniowe i pory roku

Lokalizacje mieszkaniowe sięgają od niewielkich skupisk domów po bardziej rozproszone posiadłości w wiejskiej okolicy. W pobliżu drogi przelotowej łatwiej się dostać, ale jednocześnie ruch uliczny jest bardziej odczuwalny. Mieszkanie w bardziej oddalonych miejscach zapewnia większy dystans od drogi, ale sprawia, że samochód i dobry dojazd stają się ważniejsze. Podczas oglądania nieruchomości warto więc osobno ocenić poziom hałasu, dostępność i odległość do pokonania pieszo.

S'Esgleieta zimą pozostaje tym samym miejscem do życia i nie zamienia się w zamknięty ośrodek wypoczynkowy. Codzienne życie wydaje się wtedy jeszcze spokojniejsze, a przy sprzyjającej pogodzie coraz większą popularnością cieszą się wędrówki i wycieczki w góry Tramuntana. Wiosną okolica mieni się wyjątkową zielenią, a jesienią docenia się światło idealne na spacery.

Dla osób, które chcą połączyć spokój z łatwym dostępem do restauracji, licznymi sklepami i wieczornym życiem ulicznym, S’Esgleieta nie jest najlepszym wyborem. To miejsce jest idealne dla rodzin, które świadomie wybierają życie na wsi i z wyprzedzeniem planują swoje trasy. Niewielki rozmiar osady nie jest tu tylko wadą, ale stanowi o prawdziwym charakterze tej okolicy.