Restaurant Celler Ca'n Costa Alcúdia

Czym jest Celler — i jak rozumie go Ca'n Costa

Celler pochodzi od łacińskiego cellarium, czyli spiżarni. Na Majorce słowo to przez długi czas oznaczało piwnicę winną domu: położone niżej pomieszczenie o grubych murach, z beczkami i prasami, w którym z czasem zaczęto także podawać jedzenie. Z wielu takich piwnic powstały gospody, a nazwa przetrwała. Dziś Celler na Majorce oznacza mniej pomieszczenie, a bardziej rodzaj kuchni — gulasze, dania z pieca i ryż. Alcúdia pojawia się w tej historii nieprzypadkowo: w średniowieczu uprawa winorośli na wyspie koncentrowała się w Inca, Alcúdia i Felanitx.

Ca'n Costa nie opowiada, czy w tym budynku kiedykolwiek przechowywano wino. Ma do pokazania coś innego: kuchnię, rodzinę i budynek starszy niż niemal wszystko wokół. Nazwa nie jest tu kostiumem, lecz jasną zapowiedzią tego, co trafia na stół.

Kuchnia: Frit, Arròs brut i Bacallà

Karta przypomina spis mallorquińskiej kuchni domowej. Na początek Pa amb oli i Allioli, Trempó z owocami morza, Sopes mallorquines — cienkie kromki chleba mięknące w warzywnym wywarze — oraz Tumbet z bakłażanów, ziemniaków i sosu pomidorowego. Frit mallorquí podawany jest z jagnięciną, wątróbką, ziemniakami i ziołami, a jego morski odpowiednik, Frit marinero, z owocami morza.

Wśród ryb wiele dań opiera się na Bacallà: filet z dorsza zapiekany z czosnkiem i miodem, z pieczoną papryką albo z Sobrassada i miodem. Jest także piotrosz po mallorquińsku, z warzywami, rodzynkami i orzeszkami piniowymi. Gdy poprosisz o rekomendację, w lokalu padają dokładnie trzy propozycje: zapiekany Bacallà, łopatka jagnięca i to właśnie danie z królika.

Dania ryżowe wymagają czasu i towarzystwa — są przeznaczone dla kilku osób. Obok Arròs brut, aromatycznego ryżowego gulaszu z różnymi rodzajami mięsa, są Paellas: mieszana, z rybami i owocami morza, Fideuà z makaronem zamiast ryżu oraz Arròs negre z atramentem kałamarnicy. Wegetarianie mogą wybierać między paellą warzywną, Tumbet i grillowanymi warzywami; karta zawiera oznaczenia alergenów, desery są domowe, a dla dzieci przygotowano osobny, niewielki wybór.

Dom przy Carrer de Sant Vicenç

Uliczka jest wąska i zamknięta dla samochodów, a restauracja dobrze to wykorzystuje: część stolików stoi na zewnątrz, z tyłu otwiera się wewnętrzny dziedziniec, a w środku jada się pośród kamiennych ścian. Budynek pochodzi z szesnastego wieku i zachował swój układ. Na ścianach wiszą rodzinne pamiątki, antyki i stare narzędzia rzemieślnicze — jest ich tyle, że sala bardziej przypomina małe muzeum niż dekorację. Według opowieści lokalu mallorquiński poeta Miquel Costa i Llobera spędzał tu lata.

Alcúdia ma dwa oblicza: na dole, przy porcie, rozciąga się długa zatoka z promenadą i hotelami, a wyżej, za murami miejskimi, leży stare miasto. Ca'n Costa należy do tej drugiej części. Jak wiele lokali na północy wyspy, zimą robi przerwę, a stolik warto zarezerwować wcześniej — lokal regularnie się zapełnia.

Karta win z przewagą wyspy

W Celler nie może zabraknąć wina domowego podawanego w kieliszku i karafce. W karcie butelkowej wyraźnie dominują wina z wyspy: Macià Batle, José L. Ferrer, Herederos de Ribas, Ànima Negra, Son Prim, Jaume de Puntiró. Obok są Rioja i Ribera del Duero, ale nie one są tu najważniejsze. A na koniec pojawia się to, co powinno kończyć mallorquińską kartę: Hierbes, Palo, Canya, Mesclat, Brandy od Suau.