DAICA restaurant & turisme d'interior

Kuchnia DAICA w Llubí

Cati Pieras gotuje jednocześnie po majorkańsku i katalońsku. Urodziła się na Majorce, David Ribas w Katalonii, a ich podwójne pochodzenie nie jest marketingowym hasłem, lecz jest wyczuwalne w kuchni: stare wyspiarskie przepisy czytane przez pryzmat umiejętności zdobytych przez oboje przed otwarciem restauracji w znanych kuchniach na kontynencie.

Podawane są wyłącznie menu degustacyjne, nie ma karty à la carte. Menu Temporada podąża za sezonem i stawia produkt w centrum, a Menu Festa jest dłuższą i odważniejszą propozycją. Do obu można dobrać serowy etap.

Najlepiej styl domu pokazuje Faraona a la Señorial: perliczka długo duszona z oliwkami. Cati Pieras nie znalazła przepisu w książce, lecz przejęła go ustnie od sąsiadów z wioski — to dawny pański gulasz, który ostrożnie dostosowała do własnego stylu. W DAICA takie dania są sednem kuchni, nie wyjątkiem.

Poza tym w menu pojawia się to, co daje wyspa i morze. Gdy trwa sezon na złotą makrelę, znajdziesz Llampuga z Sepia, do tego Cigalitas we własnym sosie, karczochy z pieca z jajkiem truflowym albo lekko wędzoną ośmiornicę. Jest też marynowana wieprzowina ze starą Picada, podana z kaparami z Llubí — w tej miejscowości to coś więcej niż zwykła informacja o składniku.

Dom, miejscowość i kapary

Budynek był kiedyś sklepem wiejskim. Ribas i Pieras odnowili go, nie odbierając mu charakteru: kamienne ściany, drewniane belki, dwie spokojne sale i patio, gdzie w ciepłe wieczory nakrywane są stoły. Jeśli siedziałeś kiedyś w majorkańskim domu wiejskim, wiesz, jak chłodne potrafią być takie mury nawet latem.

Llubí przez długi czas było kaparową miejscowością Majorki. Okoliczne pola dawały ich tak dużo, że miejscowa fabryka konserw zatrudniała znaczną część sąsiedztwa. To, że kapary z Llubí trafiają dziś do menu wyróżnianej restauracji w tej samej miejscowości, zamyka krąg, którego nie trzeba byłoby wymyślać.

Do obiektu należy także turisme d'interior — ustawowe określenie noclegów w historycznej zabudowie miejscowości. Jeśli nie chcesz rezygnować z wina, możesz więc zostać na noc.

Obsługa, wino i styl

David Ribas prowadzi salę jako gospodarz i sommelier. Karta win zbudowana jest wokół wyspy i uzupełniona hiszpańskimi etykietami, bez zamieniania jej w katalog prestiżu. Na zakończenie na stół trafiają herbaty i napary — drobny gest dobrze pasujący do tego domu.

Atmosfera jest serdeczna i naturalna. DAICA należy do wyższej półki cenowej, ale nie robi z tego ceremonii: bez zadęcia i bez pozorów, po prostu para, która wyjaśnia, co gotuje, a potem pozwala kuchni mówić samej za siebie. Rezerwacja jest jednak wskazana — lokal jest mały, a jeśli przyjeżdżasz z Palmy lub wybrzeża, nie chcesz zastać zamkniętych drzwi.