Sa Foganya

Kuchnia w Sa Foganya

Rdzeń jest śródziemnomorski, ale w kilku miejscach wychodzi poza ten schemat. Menu łączy sprawdzone smaki z daniami pomyślanymi znacznie swobodniej, bez ambicji, by być wszystkim naraz.

Z Włoch przychodzą burrata podawana z pesto i pieczonymi warzywami oraz makaron traktowany tu z należytą powagą: linguine z kremem truflowym i filetem cielęcym to jedno z dań, o których mówi się najczęściej, są też spaghetti i penne z krewetkami. Hiszpańskie akcenty to Ibérico-Lomo z kozim serem i miodem, aioli do pieczywa oraz Crema Catalana na zakończenie.

Są też wycieczki do Azji, których trudno spodziewać się w miejscowości tej wielkości: krewetki w curry oraz kalafior o azjatyckim charakterze, pieczony do jagnięcej łopatki. Wśród przystawek znajdziesz również ceviche. Nie jest to przypadkowe mieszanie stylów, lecz kilka świadomie dobranych dań w przeważnie śródziemnomorskim otoczeniu.

Co trafia na stół

Na mniejszy głód są tapas, pieczywo z aioli, oliwki i bruschetta. W daniach głównych ważne miejsce zajmuje mięso: filet wołowy i ribeye są smażone dokładnie tak, jak lubisz, a zamówiony stopień wysmażenia rzeczywiście trafia na talerz. Jagnięca łopatka podawana jest z ziemniakami z rozmarynem i wspomnianym pieczonym kalafiorem.

Wegetarianie nie dostają tu potraw na odczepnego. Najbardziej wyrazistym przykładem jest cordon bleu z bakłażana serwowane na risotto — pełnoprawne danie główne, a nie dodatek udający główną potrawę. Uwzględniane są również potrzeby osób na diecie wegańskiej i bezglutenowej.

Doświadczeni goście chętnie przekazują jedną radę: zapytaj o to, czego nie ma w karcie. Lokal regularnie przygotowuje dania spoza menu, a często należy do nich polecany tego wieczoru makaron.

Do picia są mallorkańskie wina, w tym wytrawny czerwony Syrah z wyspy, bogaty w taniny. Zespół doradza i uważnie dolewa do kieliszków. Sangria ma wśród stałych gości własną renomę.

Lokal, gospodarze i atmosfera

Restauracja jest mała — celowo. Wnętrze urządzono ze smakiem i bez nadmiaru dekoracji. Na zewnątrz czeka niewielki taras. Ponieważ stolików jest niewiele, wieczór staje się bardziej osobisty niż w dużych lokalach nad wodą — i właśnie dlatego rezerwacja nie jest formalnością. Lokal regularnie bywa pełny.

Obsługa to drugi powód, dla którego goście wracają. Dania są objaśniane, a nie tylko wyliczane; rekomendacje pojawiają się bez nachalnego namawiania. W niektóre wieczory gra gitarzysta i kolacja zamienia się w długi wieczór.

Colònia de Sant Jordi wokół restauracji

Colònia de Sant Jordi było wioską rybacką, zanim pojawiła się turystyka, a jej centrum zachowało z tamtego czasu więcej niż wiele innych nadmorskich miejscowości na wyspie. Z restauracji w kilka minut dojdziesz do portu, skąd odpływają łodzie do Nationalpark Cabrera. Na zachodzie zaczynają się saliny Llevant, a za nimi leży Es Trenc, jedna z nielicznych długich piaszczystych plaż Majorki bez hotelowego pasa w tle.

Latem miejscowość się zapełnia, a potem znów cichnie. Sa Foganya działa w obu tych rytmach — jako restauracja, w której spędza się wieczór, a nie przystanek między plażą a hotelem.