Greixonera: majorkański deser z glinianej formy
Prosty domowy deser z Majorki, pieczony w piekarniku z podstawowych składników, czasem także z tego, co zostało w kuchni.
Greixonera to tradycyjny majorkański deser pieczony w piekarniku. Z tego krótkiego przewodnika dowiesz się, skąd pochodzi, jakie ma odmiany i czym różni się od wersji z Minorki.
Czym jest Greixonera?
Greixonera to pieczony deser o konsystencji przypominającej budyń: delikatny i kremowy, często jeszcze lekko wilgotny w środku, ze złocistą skórką na wierzchu. W zależności od przepisu bywa bardzo gładki lub lekko ziarnisty. Zwykle ma subtelny aromat cytrusów albo cynamonu.
Pochodzenie i tradycyjny sposób przygotowania
Greixonera wywodzi się z wiejskiej kuchni Majorki. Przygotowuje się ją z prostych składników, bez dużego nakładu pracy, i piecze w piekarniku. Dawniej pieczono ją w kolorowej glinianej formie. Takie naczynia były powszechne w kuchniach i równomiernie rozprowadzały ciepło.
Wskazówki od mieszkańców
O co zapytać w piekarni
Jeśli pytasz w piekarni, poproś konkretnie o wersję ‚de brossat‘ — ma świeższy, serowy posmak.
Lekko podgrzej
Jeśli podajesz je na zimno, podgrzej je krótko w piekarniku lub mikrofalówce. Wtedy lepiej poczujesz ich aromat.
Postaw na cytrusy
Odrobina skórki cytrynowej lub cynamonu dodana przed pieczeniem podkreśli delikatne aromaty, ale ich nie przytłoczy.
Greixonera de brossat i sposób na resztki Ensaïmada
W odmianie „de brossat“ używa się Brossat, świeżego sera serwatkowego, dzięki któremu deser jest kremowy i ma łagodny, świeży smak. W domach przygotowuje się też wersję z resztek: czerstwą Ensaïmada rozdrabnia się, miesza z jajkami, mlekiem i czymś słodkim, a następnie piecze. Powstaje delikatny deser przypominający pudding chlebowy, przy którym nic się nie marnuje.
Czym różni się od wersji z Minorki i kiedy się ją podaje
Na Minorce znane są podobne pieczone desery. Bywają bardziej zwarte i częściej przygotowuje się je z czerstwego chleba niż ze świeżego sera. W zależności od regionu różnią się też przyprawami i konsystencją. Greixonera podaje się zarówno po posiłku, jak i do kawy przed południem czy w chłodniejsze dni — na ciepło albo w temperaturze pokojowej.