Wina z D.O. Pla i Llevant
Na Majorce istnieją 2 chronione nazwy pochodzenia win wysokiej jakości. Pierwszą była Denominación de Origen (D.O.) Binissalem. Jednak winiarze z centralnej równiny i wschodniej części wyspy nie chcieli pozostawać w tyle – dlatego w 1999 powołali drugą: D.O. Pla i Llevant.
Uprawa winorośli na niespełna 500 hektarach
Do D.O. Pla i Llevant należy 13 winnic i 77 mniejszych producentów wina. Jak wynika z oficjalnych danych stowarzyszenia uprawowego, winorośl rośnie obecnie na łącznej powierzchni 497 hektarów. Daje to sporo winogron. Roczna produkcja w 2022 wyniosła ponad 1 milion litrów.
2.000 lat tradycji winiarskiej
Winnice – jak wskazuje sama nazwa – leżą na równinie w centralnej części wyspy (Es Pla) oraz we wschodniej części Majorki (Llevant). Obszar D.O. obejmuje łącznie 19 gmin wyspy. Część z nich ma długie tradycje winiarskie, ponieważ już Rzymianie uprawiali tam winorośl. Potwierdzają to dokumenty.
Żyzne gleby i dużo słońca
Rzymianie podbili Majorkę w 123 r. p.n.e. i rządzili nią przez niemal 600 lat. Nie chcieli rezygnować z dobrego, lokalnego wina. Starannie wybrali więc teren upraw. Na przykład gleby w regionie Pla uchodzą za bardzo żyzne. Region ten notuje też około 2.800 godzin słonecznych rocznie. Dzięki temu świetnie rosną tam również inne rośliny. Es Pla nazywano więc także spichlerzem Majorki.
Od Algaida po Muro
Do D.O. Pla i Llevant należą Bodegas Bordoy i Vi Rei w gminie Llucmajor, winnica Es Gallicant w Campos, Can Majoral w Algaida, Es Fangar i Armero i Adrover w Felanitx, Toni Gelabert, Miquel Gelabert i Pere Seda w Manacor, Can Coleto i Miquel Oliver w Petra, Butxet w Muro oraz Ca’s Beato w Capdepera. Uprawiają nie tylko rodzime szczepy winorośli, lecz także stawiają na odmiany międzynarodowe.
Liczy się mieszanka
Kto chce umieścić na swojej butelce znak jakości D.O. z promiennie wschodzącym słońcem, musi również w ramach tego stowarzyszenia przestrzegać przepisów. Do uprawy dopuszczono wyłącznie określone odmiany winorośli.
Białe odmiany winorośli
Wśród białych odmian winorośli są to:
- Prensal Blanc
- Giró Ros
- Parellada
- Chardonnay
- Macabeo
- Moscatel de grano menudo
- Moscatel de Alejandría
- Viognier i
- Riesling
Czerwone odmiany winorośli
Wśród czerwonych odmian winorośli dopuszczone są:
- Callet
- Mantonegro
- Gorgollassa
- Fogoneu
- Monastrell
- Cabernet Sauvignon
- Merlot
- Syrah
- Tempranillo i
- Pinot Noir
Około 1/3 dopuszczonych odmian to autochtoniczne, czyli rodzime szczepy winorośli, takie jak Prensal Blanc i Giró Ros czy Callet i Mantonegro.
Maksymalne zbiory gwarantujące dobrą jakość
Określono również liczbę krzewów winorośli na hektar: wynosi ona od 2.500 do 5.000 roślin. Ustalono też plony z hektara, które różnią się w zależności od szczepu. Z białych szczepów, takich jak Prensal Blanc czy Parellada, można zebrać 11.000 kilo, natomiast z Rieslinga i Chardonnay tylko 7.000 kilo z hektara. W przypadku czerwonych szczepów dozwolone jest 10.000 kilo z hektara, choć są wyjątki. Z winogron Gorgollossa można bowiem uzyskać jedynie 5.000 kilo.
Jak smakują wina z Pla i Llevant?
Najlepiej oddać głos samym winiarzom: „Białe wina z winogron Chardonnay wyróżniają się wyrazistymi aromatami owoców tropikalnych, a także nutami mlecznymi i niuansami wanilii, jeśli fermentowały w drewnianych beczkach. Wytrawne Muskateller zachwycają kwiatowymi aromatami, natomiast świeże wina ze szczepów Prensal Blanc, Macabeo i Parellada mają owocowy aromat i przyjemną strukturę kwasową. Kupaże z tych szczepów dają złożone wina o świeżych nutach. W przypadku win czerwonych różnorodność szczepów pozwala tworzyć bardzo interesujące wina, które wyróżniają się intensywną barwą i złożonymi aromatami owocowymi. W ustach taniny są miękkie, a kwasowość dobrze zrównoważona, co zapewnia przyjemne wrażenie świeżości. Minimalna zawartość alkoholu w winach białych i różowych wynosi 10,5% obj., a w czerwonych i musujących – 11% obj..“
Pod względem wielkości produkcji wina białe i Tintos z udziałem po około 40 procent są na zbliżonym poziomie; uzupełniają je wina różowe i musujące.