Wina z D.O. Pla i Llevant

Na Majorce istnieją dwie chronione nazwy pochodzenia win wysokiej jakości. Pierwszą była Denominación de Origen (D.O.) Binissalem. Plantatorzy winorośli z centralnej równiny i wschodniej części wyspy nie chcieli jednak pozostawać w tyle – dlatego w 1999 roku utworzyli drugą: D.O. Pla i Llevant.

Uprawa winorośli na niemal 500 hektarach

Do D.O. Pla i Llevant należy 13 winnic i 77 mniejszych producentów wina. Jak podaje oficjalne stowarzyszenie producentów, winorośl uprawiają obecnie łącznie na 497 hektarach. To daje niemałe zbiory winogron. W 2022 roku roczna produkcja wyniosła nieco ponad 1 milion litrów.

2 000 lat winiarskiej tradycji

Winnice – jak wskazuje sama nazwa – leżą albo na równinie w centralnej części wyspy (Es Pla), albo we wschodniej części Majorki (Llevant). Obszar D.O. obejmuje w sumie 19 gmin na wyspie. Część z nich może się poszczycić długą tradycją winiarską, ponieważ już Rzymianie uprawiali tam winorośl. Potwierdzają to źródła historyczne.

Żyzne gleby i dużo słońca

Rzymianie podbili Majorkę w 123 roku p.n.e. i rządzili nią przez niemal 600 lat. Nie chcieli więc rezygnować z dobrego lokalnego wina. Starannie wybrali też teren pod uprawę. Na przykład gleby na równinie Pla uchodzą za bardzo żyzne. Region notuje ponadto około 2 800 godzin słonecznych rocznie. Nic więc dziwnego, że doskonale rosną tu także inne rośliny. Es Pla nazywano nawet spichlerzem Majorki.

Od Algaida po Muro

Do D.O. Pla i Llevant należą Bodegas Bordoy i Vi Rei w gminie Llucmajor, Es Gallicant w Campos, Can Majoral w Algaida, Es Fangar i Armero i Adrover w Felanitx, Toni Gelabert, Miquel Gelabert i Pere Seda w Manacor, Can Coleto i Miquel Oliver w Petra, Butxet w Muro oraz Ca’s Beato w Capdepera. Uprawiają nie tylko rodzime szczepy winorośli, lecz także odmiany międzynarodowe.

Sekret tkwi w połączeniu

Kto chce umieścić na swojej butelce znak jakości D.O. z promieniście wschodzącym słońcem, musi również w ramach tego stowarzyszenia przestrzegać przepisów. Do uprawy dopuszczono wyłącznie określone odmiany winorośli.

Białe odmiany winorośli

Wśród białych odmian winorośli są to:

• Prensal Blanc
• Giró Ros
• Parellada
• Chardonnay
• Macabeo
• Moscatel de grano menudo
• Moscatel de Alejandría
• Viognier i
• Riesling

Czerwone odmiany winorośli

Wśród czerwonych odmian winorośli dopuszczone są:

• Callet
• Mantonegro
• Gorgollassa
• Fogoneu
• Monastrell
• Cabernet Sauvignon
• Merlot
• Syrah
• Tempranillo i
• Pinot Noir

Około jedna trzecia dopuszczonych odmian to autochtoniczne, czyli rodzime szczepy winorośli, takie jak Prensal Blanc i Giró Ros oraz Callet i Mantonegro.

Maksymalne zbiory gwarantujące dobrą jakość

Określono także liczbę krzewów winorośli na hektar: musi ona wynosić od 2.500 do 5.000 roślin. Ustalono również wydajność z hektara, która różni się w zależności od szczepu. Z białych szczepów, takich jak Prensal Blanc czy Parellada, można zebrać 11.000 kilogramów, natomiast z Rieslinga i Chardonnay tylko 7.000 kilogramów z hektara. W przypadku czerwonych szczepów dopuszczalna ilość wynosi 10.000 kilogramów z hektara, choć istnieją wyjątki. Z winogron Gorgollossa można bowiem zebrać tylko 5.000 kilogramów.

Jak smakują wina z Pla i Llevant?

Najlepiej oddać głos samym winiarzom: „Białe wina z winogron Chardonnay wyróżniają się bardzo wyraźnymi aromatami owoców tropikalnych, a jeśli fermentowały w drewnianych beczkach — także mlecznymi nutami i akcentami wanilii. Wytrawne Muskateller oferują kwiatowe aromaty, natomiast świeże wina ze szczepów Prensal Blanc, Macabeo i Parellada zachwycają owocowymi aromatami oraz przyjemną strukturą kwasową. Cuvée z tych szczepów dają złożone wina o świeżych nutach. W przypadku win czerwonych różnorodność szczepów pozwala tworzyć bardzo interesujące wina, wyróżniające się intensywną barwą i złożonymi aromatami owocowymi. W ustach taniny są miękkie, a zrównoważona kwasowość zapewnia przyjemne uczucie świeżości. Minimalna zawartość alkoholu w winach białych i różowych wynosi 10,5% obj., a w czerwonych i musujących — 11% obj..”

Pod względem wielkości produkcji wina białe i Tintos mają zbliżony udział — po około 40 procent, a pozostałą część stanowią wina różowe i musujące.