Modelo 210: belasting op eigen gebruik

Wat kost de belasting op eigen gebruik voor een vakantiewoning op Mallorca?

De belasting op eigen gebruik is geen afzonderlijke belasting met een eigen wet, maar de gangbare benaming voor iets wat Spanje alle niet-residente eigenaren oplegt: wie een appartement of huis bezit en het zelf gebruikt of leeg laat staan, krijgt daarvoor een fictief inkomen toegerekend — de renta imputada, een berekend inkomen dat je nooit hebt ontvangen. Je geeft dit op en betaalt het via het Modelo 210, het Spaanse belastingformulier voor inkomsten van niet-residenten. De berekening is gebaseerd op de kadastrale waarde (valor catastral), die je op je IBI-aanslag vindt; daarop wordt een forfaitair percentage toegepast — 1,1%, als de kadastrale waarde bij een algemene herwaardering is herzien, anders 2%. Over het aldus vastgestelde fictieve inkomen betaal je het tarief van de niet-residentenbelasting IRNR (Impuesto sobre la Renta de no Residentes): 19% voor inwoners van de EU of de EER, 24% voor alle anderen. Wat dit voor jouw woning op Mallorca betekent, berekent de calculator bovenaan deze pagina aan de hand van je kadastrale waarde, je dagen in bezit en je aandeel.

Zo wordt de belasting op eigen gebruik berekend

De formule is kort en bestaat uit 4 stappen. Als je die eenmaal begrijpt, hoef je niet meer op te zien tegen het formulier.

• Stap 1: de kadastrale waarde. De valor catastral is de officieel vastgestelde waarde van je woning in het Spaanse kadaster. Die heeft niets met de aankoopprijs te maken en ligt doorgaans aanzienlijk lager. Je vindt deze waarde op de jaarlijkse aanslag voor de onroerendezaakbelasting IBI (Impuesto sobre Bienes Inmuebles — de gemeentelijke onroerendezaakbelasting), meestal uitgesplitst in grondwaarde en gebouwwaarde. Voor onze berekening telt de som.
• Stap 2: het forfaitaire percentage. Op de kadastrale waarde wordt een percentage toegepast. Dat bedraagt 1,1% of 2% — welk percentage geldt, hangt uitsluitend af van wanneer je gemeente de kadastrale waarden voor het laatst algemeen heeft herzien.
• Stap 3: het fictieve inkomen. Het resultaat is de renta imputada, oftewel de heffingsgrondslag. Hierop mag je niets in mindering brengen: geen IBI, geen gemeenschapskosten, geen verzekering en geen rente. Dat onderscheidt eigen gebruik duidelijk van verhuur.
• Stap 4: het IRNR-tarief. Over het fictieve inkomen betaal je het tarief van de niet-residentenbelasting: 19%, als je fiscaal inwoner bent van de EU, Noorwegen, IJsland of Liechtenstein, anders 24%. Voor Duitse, Oostenrijkse en andere eigenaren die in de EU wonen, geldt dus het lagere tarief; wie bijvoorbeeld in Zwitserland of Groot-Brittannië woont, valt onder het algemene tarief.

Waarom er 2 forfaitaire percentages zijn

Het verlaagde percentage is geen korting, maar een compensatie. Wanneer een gemeente haar kadastrale waarden in het kader van een algemene herwaardering — in ambtelijke taal een ponencia de valores, de gemeentebrede waardevaststelling — herziet, stijgen de waarden vaak merkbaar. Om te voorkomen dat de toegerekende inkomsten in dezelfde mate toenemen, geldt voor deze woningen het lagere forfaitaire percentage. Voor alle andere woningen, waarvan de kadastrale waarde al vele jaren onveranderd is en daardoor doorgaans te laag ligt, geldt het algemene percentage.

De voorwaarde zelf kent een juridische geschiedenis, die precies de meeste fouten veroorzaakt. In principe geldt een terugblik van 10 jaar: het verlaagde percentage geldt als de kadastrale waarde in de 10 jaar vóór het belastingjaar algemeen is herzien en van kracht is geworden. Voor de belastingjaren 2023 tot en met 2025 gold in plaats van deze terugblik een overgangsregeling die eenvoudigweg uitging van een herziening sinds 2012 — daardoor vielen veel woningen nog onder het verlaagde percentage, ook al was hun herziening inmiddels meer dan 10 jaar geleden. Voor 2026 is deze overgangsregeling niet verlengd. De 10-jaarsregel geldt weer. Daarom stelt de calculator hierboven, afhankelijk van het gekozen belastingjaar, verschillende vragen over de herziening: voor een eerder jaar vraagt hij naar het peiljaar, voor 2026 naar de periode van 10 jaar.

Waar vind je het antwoord? De kadastrale waarde lees je rechtstreeks af van de IBI-aanslag. Het jaar van de laatste algemene herziening staat daar meestal niet op. Je kunt dit navragen bij het Catastro — de Spaanse kadasterdienst — of bij je gemeente; veel gemeentehuizen op Mallorca verstrekken deze informatie telefonisch en met de kadastrale referentie van je woning kun je die ook online opzoeken. Bij twijfel vraag je het aan je Gestoría, het Spaanse administratie- en belastingkantoor dat veel eigenaren toch al inschakelen voor zaken met de overheid.

Naar rato berekenen: dagen en mede-eigendom

Eigenaren zien 2 verminderingen het vaakst over het hoofd — en beide zijn in hun voordeel.

Vermindering op basis van dagen. Het forfaitaire inkomen ontstaat alleen over de dagen waarop de woning van jou was en voor eigen gebruik beschikbaar stond. Heb je in mei gekocht, dan betaal je geen belasting over het hele jaar, maar alleen over de resterende dagen. Hetzelfde geldt als je de woning een deel van het jaar hebt verhuurd: over de verhuurde dagen geldt geen forfaitaire toerekening, maar betaal je belasting over de daadwerkelijke huurinkomsten — via een afzonderlijke procedure, met andere termijnen en, voor inwoners van de EU, aftrekbare kosten. Beide aangiften kunnen in hetzelfde jaar naast elkaar bestaan.

Vermindering op basis van je aandeel in het mede-eigendom. Spanje belast niet de woning, maar de persoon. Elke mede-eigenaar geeft belasting aan over zijn aandeel en dient zijn eigen aangifte in. Bij een echtpaar dat ieder voor de helft in de escritura — de notariële koopakte — staat, betekent dit dus 2 Modelo 210 per jaar, elk voor de helft van het forfaitaire inkomen. Een gezamenlijke aangifte, zoals die in het Duitse belastingrecht bestaat, is hier niet mogelijk.

De rekenhulp hierboven houdt met beide rekening: je vult je dagen van eigendom en je aandeel in procenten in en ziet het bedrag dat persoonlijk voor jou geldt — niet het bedrag voor de hele woning.

Rekenvoorbeelden

Onder de rekenhulp vind je 3 volledig uitgewerkte voorbeelden die je met 1 klik kunt overnemen. Ze tonen een eigenaar die in de EU woont met een herziene kadastrale waarde, een geval met een inwoner van een derde land en een niet-herziene kadastrale waarde, en een voorbeeld naar rato bij aankoop in de loop van het jaar en mede-eigendom voor de helft. Zo zie je in één oogopslag hoeveel invloed woonplaats, herziening en aandeel op de uitkomst hebben.

Bijzondere situaties

• Verhuur gedurende een deel van het jaar. Voor de verhuurde dagen geldt de aangifte van de daadwerkelijke huurinkomsten, voor de rest van het jaar de forfaitaire toerekening. Wie alleen huurinkomsten aangeeft en de dagen van leegstand vergeet, dient een onvolledige aangifte in.
• Meerdere woningen, garage, berging. De kadastrale referentie is bepalend. Heeft de parkeerplaats of de Trastero een eigen referentie, dan geldt deze fiscaal als een afzonderlijke woning met een eigen aangifte. Hoort deze als nevenruimte bij de woning, dan is deze opgenomen in de kadastrale waarde daarvan.
• Onbebouwd perceel. Zonder gebouw ontstaat geen forfaitair inkomen. Een puur bouwperceel leidt niet tot een forfaitaire toerekening, maar de gemeentelijke IBI blijft wel verschuldigd.
• Aankoop of verkoop in de loop van het jaar. De dagen worden naar rato berekend. Bij verkoop komt daar iets bij: de koper moet 3% van de koopprijs inhouden en aan de belastingdienst afdragen — een vooruitbetaling op je belasting over de winst, die je later geheel of gedeeltelijk kunt terugkrijgen.
• Woning via een Spaanse vennootschap. Dan geldt een volledig ander regime, mogelijk met de bijzondere heffing voor niet-ingezeten vennootschappen. Dit hoort op het bureau van een belastingadviseur thuis, niet in deze rekenhulp.
• Overstap naar fiscale woonplaats. Wie in de loop van het jaar fiscaal inwoner van Spanje wordt, valt niet langer onder de IRNR en valt voor het hele jaar onder de Spaanse inkomstenbelasting IRPF (Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas). De forfaitaire toerekening verdwijnt daarmee niet, maar komt in een andere aangifte terecht.

Termijnen en formulieren: Modelo 210 correct indienen

De belasting ontstaat — in vaktermen: de devengo, het moment waarop de belasting ontstaat — op 31 december van het belastingjaar. Je geeft deze aan in het daaropvolgende jaar: de termijn loopt van 1 april tot en met 31 december van het jaar na het belastingjaar (art. 5.b) Orden EHA/3316/2010 in de versie van Orden HAC/623/2026). Voor belastingjaar 2026 betekent dit dus: indienen tussen 1 april en 31 december 2027.

Het formulier is Modelo 210. Als soort inkomen kies je rentas imputadas de inmuebles urbanos — toegerekende inkomsten uit stedelijk onroerend goed. Het gaat om een autoliquidación, een aangifte op basis van zelfberekening: je berekent, geeft aan en betaalt alles zelf. Iedereen dient voor zijn eigen aandeel een afzonderlijke aangifte in.

De Spaanse belastingdienst — de AEAT (Agencia Estatal de Administración Tributaria), in de volksmond Hacienda genoemd — stuurt voor deze belasting geen aanslagen en geen herinneringen. Je moet hier zelf actie voor ondernemen. Dat je nooit post hebt ontvangen, betekent niet dat je niets hoeft te betalen.

Je dient elektronisch in via de website van de AEAT. Daarvoor heb je een certificado electrónico nodig — een persoonlijk digitaal certificaat dat je in Spanje aanvraagt en op je computer installeert —, toegang via Cl@ve, het Spaanse identificatiesysteem voor burgers, of een vertegenwoordiger die de aangifte voor je indient: een Gestoría of belastingadviseur. Je betaalt via automatische incasso vanaf een Spaanse rekening (domiciliación, maar alleen binnen een kortere termijn aan het begin van de aangifteperiode), met een NRC-bewijs dat je Spaanse bank na betaling afgeeft, of via je vertegenwoordiger. Zonder NIE (Número de Identidad de Extranjero, het Spaanse identificatie- en belastingnummer voor buitenlanders) kun je helemaal geen aangifte indienen — dit nummer is een voorwaarde voor alles.

Als je te laat bent

Dien je na afloop van de termijn in zonder dat de belastingdienst je vooraf heeft aangeschreven, dan geldt de recargo — de toeslag wegens te late aangifte volgens art. 27 Ley 58/2003. Deze begint bij 1% en stijgt met nog eens 1% per volledige maand vertraging. Duurt de vertraging langer dan twaalf maanden, dan geldt een vaste toeslag van 15%, plus vertragingsrente vanaf de dertiende maand. Wie de toeslag op tijd betaalt en noch tegen de toeslag noch tegen de aangifte bezwaar maakt, krijgt een vermindering van 25%. De calculator hierboven berekent desgewenst ook de toeslag als je een eerder belastingjaar kiest.

De meest voorkomende fouten

• Geen aangifte gedaan omdat de woning niet wordt verhuurd. Veruit het meest voorkomende geval. Juist wanneer je de woning alleen zelf gebruikt, moet je aangifte doen.
• Het verkeerde toerekeningspercentage gebruikt. Meestal omdat de overgangsregeling voor 2023 tot en met 2025 zonder controle is doorgetrokken naar 2026.
• Slechts 1 aangifte voor 2 eigenaren. Voor elk aandeel is een eigen Modelo 210 nodig.
• De kadastrale waarde verward met de aankoopprijs of marktwaarde. Daardoor valt de belasting vele malen hoger uit dan nodig.
• De termijn gemist omdat er geen verzoek kwam. Dat komt er niet.
• De woning vergeten in de Duitse belastingaangifte. De toegerekende inkomsten zijn in Duitsland weliswaar vrijgesteld, maar hebben via het progressievoorbehoud wel invloed op je belastingtarief.

Wat gebeurt er daarna?

De belasting over eigen gebruik is 1 onderdeel. Hoe deze past binnen de overige verplichtingen van een niet-residente eigenaar, lees je in het overzicht over de belasting voor niet-residenten in Spanje. In het artikel over de Valor Catastral lees je waar de doorslaggevende waarde vandaan komt en hoe je die controleert. Verhuur je ook maar enkele weken, dan geldt een andere procedure — zie huurinkomsten als niet-resident aangeven. De jaarlijkse gemeentelijke heffing komt aan bod in het artikel over de IBI, en wie nog voor de aankoop staat, berekent eerst de bijkomende kosten bij aankoop op Mallorca.

Wettelijke grondslag en stand van zaken

De toerekening van het fictieve inkomen en het toepasselijke belastingtarief zijn vastgelegd in Art. 24.5 en Art. 25.1.a) van Real Decreto Legislativo 5/2004 (TRLIRNR), de herziene versie van de wet op de belasting voor niet-residenten. Voor de berekening verwijst de IRNR naar Art. 85.1 Ley 35/2006, de Spaanse inkomstenbelastingwet (IRPF) — daarin zijn de toerekeningspercentages en de voorwaarde voor herziening geregeld. De overgangsregeling voor de belastingjaren 2023 tot en met 2025 staat in Disposición adicional quincuagésima quinta van dezelfde Ley 35/2006. De aangiftetermijn is geregeld in Art. 5.b) Orden EHA/3316/2010 in de geldende versie, de toeslagen bij te late aangifte in Art. 27 Ley 58/2003 (Algemene belastingwet).

Alle tarieven op deze pagina komen uit een gedateerd belastingregister en worden bij het openen van de pagina ingevoegd, niet handmatig ingetypt. Onder de rekenhulp vind je de geldende juridische stand van zaken en de officiële bronnen. Deze pagina vervangt geen persoonlijk belastingadvies.

Veelgestelde vragen

Gerelateerde onderwerpen

• Alle belastingverplichtingen als niet-residente eigenaar op een rij
• De kadastrale waarde begrijpen, controleren en aanvechten
• Verhuur: inkomsten, kosten en termijnen
• IBI: de jaarlijkse gemeentelijke onroerendgoedbelasting
• Wat de aankoop naast de koopprijs nog kost